Duimschroef

Ps3 – Na maandenlang geroezemoes, nieuwsgierige blikken en vol verwachting kloppende harten, lag zoín 2 weken geleden dan eindelijk de wereld van de sackboys in de winkels: LittleBigPlanet. Of tenminste, de poort naar die wereld. Wat je daadwerkelijk in huis haalde was namelijk maar een begin, een instrument, een zaadje dat pas in de eerste weken na release zou uitbloeien tot de bonenstaak die ging leiden naar de kip met de gouden eieren. Natuurlijk was er ook nog de kans dat het zaadje zou verpieteren en amper een bloempje boven zín geboortegrond zou uitkrijgen. Nu de eerste weken voorbij zijn vinden wij de tijd rijp om de balans op te maken…

Ps3 – Als Gears of War 2 nog niet rondliep met het predikaat ëBigger, Better, more Badassí, dan zouden we die woorden bij deze onherroepelijk aan Motorstorm Pacific Rift koppelen. Het is dat DIT HEEL IRRITANT IS, anders zouden we de rest van deze review met hoofdletters vol schreeuwen. Zo is Motorstorm Pacific Rift namelijk. Schreeuwerig, ruw, hard, modderig en meer in your face dan welke andere racer dan ook. Bigger, Better en more Badass dus, zeker weten.

Met Toen en Nu: Motorstorm trappen we een nieuwe, heerlijk onregelmatige rubriek af. Wat is het? Een terugblik, zo vlak voor de verschijning van een review, naar eerdere delen uit de bijbehorende serie. Hoe waren vorige delen? Wat betekenden ze in het genre? Hoe kijken we achteraf terug op de voorlopers, eventueel met ook een kritische terugblik op onze eigen reviews daarvan. Soms zullen het lange uitvoerige terugblikken zijn, een andere keer stappen we snel even een jaartje eerder in een franchise. Voor ons is het daarnaast nog eens een mooie kans om ‘die oude klassieker’ na bewezen diensten weer eens onder de aandacht te brengen, voor jullie is het weer een geldige reden om zelf eens in de comments te klimmen en te laten horen wat jij nu precies van dat vorige zwaar overrated/jammerlijk ondergewaardeerde deel vond. Daarnaast zijn we natuurlijk ook benieuwd naar jullie feedback. Vandaag – daags voor de Motorstorm 2 review – trappen we af met een beknopte terugblik op: Motorstorm!

Ps3/X360 – Na het monstrueuze succes van GTA 4 zouden we bijna ëdie andereí succesvolle franchise van Rockstar vergeten. Want ja, het bedrijf haalt ook nog eens bakken geld binnen dankzij Midnight Club. En daarvan reed vorige week na lange afwezigheid weer eens een nieuw exemplaar de winkel binnen: Midnight Club L.A.. Erg schattig hoor, dat je jaren nadat we met zín allen wel zoín beetje elke hoekje van dit genre gezien hebben met wÈÈr een straatracer aankomt, maar eh, wat kan nou in hemelsnaam nog die toegevoegde waarde zijn?

Morgenstond heeft goud in de mond, dus na een nachtelijk avontuurtje Leipzig zat ik om 10:00 vanochtend weer fris en fruitig op de beurs. Eerste bestemming: Fuel, de vorige week aangekondigde racer van Codemasters. Prima begin, want als we Ìets kunnen zeggen van Codemasters, dan is het wel dat die mannen de kunst van racegames onder de knie hebben!

Wat is GRID? Is het een ¸berklinische racesim in de lijn van GT en Forza? Enigszins, maar eigenlijk ook weer absoluut niet. Is het een spectaculaire funracer met snelle bakken in de lijn van Need for Speed? Enigszins wel, maar eigenlijk ook weer absoluut niet. Is het een echte arcade racer met bizarre snelheden en rauw racegeweld in de lijn van Burnout? Enigszins wel, maar eigenlijk…
…eigenlijk is GRID een verhaal apart.

Het is zover. Het wachten is nu voor iedereen voorbij. GTA ligt sinds gisteren in de winkels. Op de seconde van release liet Gamert zín mening horen over de Oscar-waardige cast, het uitstekende verhaal, de sympathieke Niko en de fantastische physics. Dat niet alleen, we lieten ook blijken nog steeds niet 100% tevreden te zijn met het knokken, en alhoewel de schietactie sterk (echt sterk) verbeterd was, konden we nog steeds niet spreken van perfectie. Ook in de verhaalmodus was er niet zozeer sprake van revolutie, als van evolutie. Maar na alles wat we tikten, was er nog zÛ veel over om te vertellen. Zoveel details die onbesproken waren, zoveel mogelijkheden die we niet eens noemden en zoveel verhalen die nog verteld moesten worden. Vandaag nemen we daar een groot deel van onder de loep. Want hoe zit het eigenlijk met alles om de uitgebreide story campaign heen?

Goed, eerst maar even terugblikken op wat ik gister allemaal geroepen heb. GT 5 Prologue is een aardig gevuld pakket, waarbij de Event mode het leeuwendeel op zal slokken van de gemiddelde singleplayer gamer. Vervolgens even snel uit de doeken gedaan hoe het zit met het gebrek aan echte uitdaging, en de raceopties die aan of uit gezet konden worden. Als laatste opgesomd wat er allemaal nÌet goed is aan het racen, en daar gaan we nu nog even mee door, om vervolgens af te sluiten met een positieve noot: namelijk wat er allemaal wÈl goed is aan GT 5 Prologue!

GTA 5 Prologue is maar een vreemde eend in de bijt. De game is niet alleen in de winkel te koop, maar ook te downloaden via Sonyís PSN. Het is geen volledige game, maar wel weer zoveel meer dan een demo. Zoals de titel al impliceert: het is een proloog, maar dan wel weer eentje waar je bijna 45 Euro voor moet lappen. Zoals gezegd, een vreemde eend in de bijt dus, maar als je de proloog van een game uit de legendarische Gran Turismo race-serie bent, dan zou je er zo maar eens mee weg kunnen komen. We richten vandaag en morgen een uitgebreide blik op de proloog die ons Gran Turismo 5 al een beetje doet proeven!

Voor veel Gamerts lijkt het misschien of de Wipeout-serie al jarenlang uit het zicht is verdwenen, maar niets is minder waar. PSP-bezitters weten namelijk wel beter: de futuristische racereeks is nog springlevend! Na meerdere (fantastische) uitstapjes op Sonyís draagbare begint het toch ook eens tijd te worden voor een volledig nieuw deel op de console en die komt er dan eindelijk aan. We speelden bij wijze van voorproefje vast door de eerste 2 Grids van Wipeout HD.

Gamende sportliefhebbers hebben het over het algemeen maar goed. Op zín minst komen er een stuk of 3 voetbalgames per jaar uit, American Football is (zeker in de VS) minimaal even goed vertegenwoordigd en ook tennisfans, pokerfanaten en snowboarders komen meestal voldoende aan hun trekken. Maar hoe zit het met de MX fans? De gasten die van motoren, modder en perfect getimede sprongen houden?

Er zijn vele soorten racefanaten en vele verschillende games om die aan hun trekken te laten komen. Rally, Formule 1, Pimp-my-car, noem ‘t maar op.. Al die verschillende types en stijlen kan je terugbrengen tot twee verschillende. Mensen die van realisme houden en mensen die van raggen houden. Het komt maar zelden voor dat een persoon in beide categorieÎn is te plaatsen. Mensen die in het laatste hokje zitten, waaronder ikzelf, zeggen vaak: ìAls ik realisme wil, stap ik wel in een echte autoî. Absoluut te betwisten. ìIk wil tekeer gaan als een beestî. Valt niets tegenin te brengen. BP geeft je die gelegenheid en doet er nog even een schepje bovenop.

Het blad GamePro heeft in een interview met THQ exclusieve nieuwtjes gekregen over de sandbox-gangster-game Saints Row 2. In het stuk, dat je hierrr kunt lezen, komt onder andere naar voren dat de game een online co-op mode zal bevatten, het spel zich 15 jaar na deel 1 zal afspelen in hetzelfde gebied, het mogelijk zal zijn je huis te ‘pimpen’ en dat ontwikkelaar Volition de tijd krijgt om hun hun game af te maken, omdat het heel moeilijk wordt om Grand Theft Auto 4 te verslaan en met dat laatste nieuwtje zullen heel veel Gamerts het eens zijn!

Arcadehallen, jammer genoeg een uitstervend fenomeen, maar af en toe kom je in een cafÈ of in een vakantiepark nog wel eens een mooie kast tegen. Tijdens mijn vakantie afgelopen zomer was ik in zo’n park en daar stond er ÈÈn om van te smullen; inderdaad Crazy Taxi! Ik vond het dan ook helemaal niet erg om dit ¥verzamelaartje¥, met deel 1 en 2, voor de PSP te checken en er mijn mening over te geven, lees maar snel verder.

-PS3/Xbox360/Ps2- Eindelijk!Het heeft even geduurd, maar ÈÈn van de meest originele, creatieve, toffe, verslavende Èn frustrerende games van de Playstation 2 krijgt z’n verdiende vervolg: Stuntman Ignition. Over het eerste deel kunnen we een boekwerk schrijven, maar zo’n 5 jaar na dato lijkt iedereen zich nog maar 1 ding te herinneren: de bizar hoge en frustrerende moeilijkheidsgraad. Aan Ignition dus de taak om balans te brengen in een gameconcept dat voor de rest alles goed deed…