116 comment(s)

The post Wie wat waar? – Volg ons elders appeared first on Duimschroef.

Tegen het einde van die zes jaar ging ik aan de slag voor Gamert, onderdeel van Geenstijl. Samen met een van de oprichters daar mocht ik een gamessite opzetten met als missie de wereld te veroveren. Bijna gelukt. Dat was acht jaar geleden, zowel de eerste als de laatste post was van mijn hand. Zo ook bij de doorstart onder de naam Duimschroef. Dit avontuur mocht maar 2 jaar en drie maanden duren. Inmiddels kreeg ik kinderen (nu 4 en 2 jaar oud) en kon ik steeds minder games spelen.

Daarnaast is mijn liefde voor gadgets (die wat toe te voegen hebben) alleen maar tegenomen. Vorig jaar begon ik huisvandetoekomst.nu, een project dat volledig drijft op sponsors die mij hun woonplezier verhogende producten, als gezin, in de praktijk laten testen. Hoewel “Pijnlijk rechtvaardig” niet onder het logo staat, wordt ook hier die zienswijze gehandhaafd. Vooral mijn vrouw kan vrij hard en duidelijk uit de hoek komen. En dat is mooi, want ik krijg al een staande ovatie in de broek als er stroom doorheen gaat. Door het stukje electronica bedoel ik natuurlijk.

Tel daar nog een behoorlijk veeleisende baan bij op, het gezinsleven, actief sociaal leven en er blijft nog maar weinig tijd over voor games. Het is dus raar als ik daar nog over blijf schrijven. Bij Duimschroef hoopte ik tech meer van de grond te krijgen, hierin heb ik gefaalt. Wederom is tijd de doosboener geweest.

Toch keer ik games niet geheel de rug toe, het zal altijd een deel van mijn leven blijven. Een vorm van entertainment waar maar weinig andere tegen op kunnen. Wanneer de kids straks ouder zijn, kan ik die passie met ze delen. De hobby blijft, alleen doe ik het de komende jaren iets anders:

Saluut nieuwe releases
Niet langer zal games ontvangen of kopen op de dag dat ze uitkomen. Niet langer lees ik me vooraf in tot ik feitelijk alles al weet voordat ik ook maar met spelen begonnen ben. Niet langer zal ik (proberen) een game tot het bot te ontleden wanneer ik het speel. Voortaan wacht ik tot het ergens rond een 9 als persgemiddelde krijgt. Vervolgens zet ik het in mijn agenda, een jaar in de toekomst.

Wanneer de melding boven komt drijven check ik online waar op dat moment het meest voordelig de game-of-the-year-edition te bestellen is, die versie met meteen alle DLC er in, en alle de bugs er uit. Hiervoor betaal ik dan de helft van de prijs, of zelfs maar een kwart als ik de DLC meereken. Als een ware dagobert pak ik grijnzend de controller en begin ik aan het prachtige avontuur dat maagdelijk voor mij ontvouwt. Een uurtje hier en een uurtje daar.

Adé gamesindustrie
Aan alle publishers en developers, lees de tekst hierboven en daarna dit: Vaarwel en tot zien, succes en plezier, geniet van de eindeloze informatiestroom die jullie tot je nemen en produceren. Ik zal jullie missen… tenzij je iets met gadgets doet, in dat geval, tot straks ;-) Maar serieus, bedankt voor de laatste 14 jaar waarin jullie mij van heel wat moois, van heel wat bagger, maar altijd van veel plezier hebben voorzien. Bedankt!

Vaarwel lieve eerlijke lezer
Lief waren jullie zelden, maar dat maakte het niet minder heerlijk jullie comments te lezen. Meerdere malen heb ik me mogen benatten om de humor en botte eerlijkheid die in de comments te vinden was. Zoals reeds vermeld, je kan me vinden op huisvanvandetoekomst.nu. Al zal je snel merken dat het daar een stuk braver is. De doelgroep is ‘jonge gezinnen waarin een papa of mama zit die graag apparaten het werk laten doen’ of zoiets. Hoe dan ook, bedankt, bedankt en nog eens dik bedankt!

Adieu collega’s, tot straks
Sommigen van jullie zal ik nog maar zelden spreken, anderen nog met regelmaat. Ook jullie erg bedankt voor je inzet, plezier ende vermeack dat jullie mij gegeven hebben. Een speciaal bedankje voor Freek die tijdens de doorstart de rol van hoofdredacteur op zich wilde nemen en een voor JungleJack die na het eerste jaar de rol vervulde. Vaarwel, tot ziens of tot straks.

De allerlaatste post (voorlopig dan :)
Na deze post, komt er nog een. Een kort bericht met slechts enkele namen van redacteuren en linkjes naar waar je deze mensen vinden kan. Die post zal bovenaan de site blijven prijken die ik voorlopig nog in de lucht zal laten. Gewoon, omdat het kan. Het concept en de domeinnaam blijven te koop staan, mocht iemand het oppakken, dan zend ik ieder die hier geregistreerd staat, een enkele email met daarvan de melding.

Kortom: Doei!
Nooit eerder heb ik in zo’n korte tijd een lange lap als dit er uitgeworpen. Spellingnazi’s, jullie kunnen nog een keer helemaal los gaan. Mijn cadeau aan jullie ;-)

20 comment(s)

The post Laatste lange lap, Verdi zegt ‘Doei’ appeared first on Duimschroef.

Terugkijken op de jaren, dat is wat er normaliter wordt gedaan in zulke afscheidsposts. Hoewel ik nooit een euro heb ontvangen voor mijn bezigheden voor Duimschroef, ben ik terugkijkend toch niets dan tevreden. Van een wetensloze student die meer gaf om bier en tieten, tot een kritische journalist die alle kneepjes van het vak onder de knie heeft.

Dat zou ik graag neer kunnen zetten, dat Duimschroef dit voor mij betekend heeft. Maar dat is natuurlijk niet zo. Een wijs man zei ooit: Een mens is raakt nooit uitgeleerd, hij die dat denkt is stiekem al dement. Dus geen argeloze student, ook geen volleerd journalist. Ik staar nog maar even betekenisvol uit het raam van de treincoupé waarin ik me bevind en vraag mezelf af: Hoe laat Duimschroef mij achter?

In ieder geval als een vrijere schrijver. De grote aantrekkingskracht voor zowel u de bezoekers, als ons als redactie was de vrijheid die men kreeg. Dat duurde wel even voordat ik er aan gewend was. Want vrijheid in je journalistieke werk ging in tegen de status quo. Maar bij Duimschroef kon ik doen en laten wat ik kon.

Vooral in het begin vond ik dat stiekem nog wel een beetje spannend. Een paar bezoeken aan Duimschroef leerden mij al dat dit een publiek was dat het wel prettig vond om mensen op de pijnbank te leggen. Deze vuilspuierij in de comments was vaak gericht naar elkaar, maar een foutje door ons werd meteen opgepakt door jullie. Misschien heb ik dat nog wel het meeste geleerd, die slordigheden uit mijn artikelen halen, zodat ik die pijnbank zou vermijden.

Ik zou overigens ook liegen als ik zeg dat ik iedere keer stond te springen om iets te doen voor Duimschroef. Het nachtnieuws was een wekelijkse taak en zoals alles waarbij routine om de hoek komt kijken, gaat die routine soms hand in hand met slechte zin. Zo kon het wel eens voorkomen dat ik naar een blanco scherm liep te staren en er maar geen intro in me op kwam. Dan typte ik maar wat onzin in binaire code, of maakte ik per ongeluk een van beste intro’s die journalistiek Nederland ooit voorbij heeft zien komen.

Duimschroef is nu zijn laatste adem aan het uitblazen, en hoewel series als Game of Thrones ons doen geloven dat iedereen bij het sterven zijn broek vol poept, is de gezamenlijke onderbroek nog behoorlijk schoon gebleven. Ik ben een van de laatsten die afscheid van u neemt, wellicht dat er nog een concluderend iets zal verschijnen, maar ik heb er geen hand meer in. Het is klaar. Tijd voor een volgend project. Ik wil graag afscheid van u nemen op een wat alternatieve manier, iets wat mijn creatieve uitspattingen hier en daar eer aan doet. Daarom volgt nu mijn meesterwerk, mijn pièce de résistance

Maar voordat u dat gaat lezen, moet ik nog een ding kwijt aan de rest van de redactie. Ik wil nog even zeggen dat ik heb genoten van de tijd, ondanks dat ik er soms geen zin in had. Dat ik de correspondentie onderling waardeerde, ondanks dat ik de mail maar half in de gaten hield. Dat ik gelachen heb om de Duimschroef-whatssapp, ondanks dat ik er zelf nauwelijks iets aan toevoegde. Maar vooral dat ik het niet had willen missen. Die laatste is ook voor u bedoeld, want zonder publiek geen medium. Bedankt dus. En nu zonder verder oponthaal, mijn afsluiter.

Morituri te salutant!

23 comment(s)

The post Bye bye Duimschroef appeared first on Duimschroef.

STELLETJE KUTMONGO…. oh nee.

Zoals ik in mijn voorsteltopic aangaf, game ik nog maar een paar jaar. Eerst alleen shooters, daarna alle genres, al is het maar om ze uit te proberen, de gamewereld te ontdekken. Waarom bezocht ik Duimschroef wel en andere gamesites niet of zeer zelden? Omdat ik al snel merkte dat ik uit de nieuwsberichten en duidelijk te kritiekloze recensies op andere sites niets leerde over games. Natuurlijk, ook op deze site werden oordelen over games geveld die niet overeenkwamen met de mijne. Daar gaat het niet om. Maar bijvoorbeeld de discussies over de moeilijkheidsgraad van games vroeger en nu hielpen mij echt om me te oriënteren. En aan de reviews was te merken wat voor type gamer de redacteur zelf was, iets wat voor anderen wellicht niet zo duidelijk opviel, maar (voor mij) wel een van de typische dingen zijn die Duimschroef bijzonder maakten en behulpzaam waren. Zonder Duimschroef had ik Mass Effect niet gespeeld, denk ik. En Skyrim niet. Had ik de Splinter Cell Trilogy wellicht lekker in de winkel laten liggen. En de Orange Box ook. Er zijn nog veel (oude) games die ik ga spelen. Hopelijk vind ik ze inmiddels zonder de al dan niet onbewuste aanmoedigingen van redactie en bezoekers hier.

Jullie hoeven mij niet te bedanken. Ik bedank JungleJack, Verdi en Martin de Boer. En de rest van de redactie. En jullie, beste lezers. STELLETJE RANDDEBIELEN!

18 comment(s)

The post Requiem aeternam appeared first on Duimschroef.

63 comment(s)

The post Het hoeft niet lang te duren appeared first on Duimschroef.

Werken voor Duimschroef is altijd een genot geweest omdat ons hier vanaf dag één opgelegd wordt om geen blad voor de mond te nemen. Als student journalistiek leerde ik heel correct en zonder mening te schrijven. Je zou het puur zakelijke teksten kunnen noemen, maar met een stage bij Power Unlimited in het vooruitzicht wist ik dat mijn schrijfstijl een metamorfose nodig had. Er was werk aan de winkel.

Gelukkig leerde ik toen Martin de Boer kennen, hij is in onze woonstad nogal dé gamer om te kennen als je het rondvraagt. Na wat twijfels (maar niet veel) besloot ik aan de slag te gaan voor dit heerlijke webbloggie. En wat een openbaring was dat. Gewoon als schrijver kunnen roepen dat iets ongelooflijk kut is. Alles kan, niets moet. Natuurlijk wel altijd met de juiste argumenten in het achterhoofd, want loze opmerkingen vergeeft u ons niet.

Daardoor kom ik aan bij de kracht van Duimschroef. Jullie reaguurders. Als schrijvert ben je je heel bewust van het feit dat op Duimschroef elke fout genadeloos afgestraft wordt. Behalve dan misschien de tikfoutjes van JJ, maar ach we worden allemaal een dagje ouder, hé? Ik heb niet altijd gereageerd in de comments, maar heb uw reacties altijd met heel veel plezier gelezen. Als uw opmerking classic genoeg was kwam hij zelfs voorbij in de whatsapp of de mail. Want wij vonden u stuk voor stuk tof, dus veel dank daarvoor. U maakte het tikken leuker en bovendien een stuk spannender. “Heb ik alles juist staan?”

Omdat mijn stage bij Power Unlimited begon bleef er helaas maar weinig tijd over voor Duimschroef. Een Nachtnieuwsje hier en daar. Komma’s werden af en toe geneukt. Maar mijn prioriteit verschoof naar de website van PU, zeker omdat ik daar na mijn stage ben blijven hangen. U vindt het allemaal een schijtsite, dat zie ik terug in de comments en die mening is uw goed recht. U bent natuurlijk ook niet de doelgroep. Toch hoop ik af en toe een troll van u terug te zien bij mijn nieuwe werkgever. Want u was daar briljant in!

En dan nu het einde. Nooit meer coveren voor Martin de Boer. Nooit meer JungleJack ontlopen omdat ik eigenlijk weer nét iets te laat ben met die review. Nooit meer mijn collega’s een beetje kutten maken in een intro. Nooit meer zo pijnlijk rechtvaardig dat het zeer doet. Altijd blijven herinneren. Altijd blijft Duimschroef een basis voor mij. Ik ben immers een product van de site en haar bezoekers. Nog altijd schrijf ik zoals ik voor Duimschroef zou doen. Dus voor een laatste keer; veel dank. Natuurlijk ook aan al mijn gewaardeerde collega’s van Duimschroef, jullie zijn keitof!

PS. IK HOU FAKKING VEEL VAN INTERPUNCTIE <3

25 comment(s)

The post Afscheid nemen bestaat niet appeared first on Duimschroef.

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Het was geweldig om Duimschroef door te starten na het verliezen van Gamert aan de TMG. Dat werd verkocht in de package-deal waarin GeenStijl werd overgenomen. Het was echt briljant om samen te werken met Verdi en Junglejack. Ik heb nooit een grotere kick gekregen in mijn leven dan tijdens het lezen van jullie commentaar, niet toen ik uit een vliegtuig sprong (met parachute) noch tijdens het bungee-jumpen. Maar aan dit alles komt voor mij een einde. Ik had met Verdi en JungleJack doelen afgesproken, deze doelen blijken we zo, op deze manier, met het huidige Duimschroef niet te kunnen halen. JungleJack heeft zijn conclusies getrokken, Verdi was het ook beu en ik kan niet meer opbrengen dan ik nu doe. Dat heeft helaas gevolgen, aangezien niemand het nu op kan brengen de Duimschroef kar los te trekken en beter te maken. En dan haalt de realiteit je in. Dan blijken idealen en goede bedoelingen niet op te wegen tegen belastingaanslagen en een baan die vijftig uur van je vraagt. Zonder jullie had ik de handdoek al lang in de ring gegooid, ik moest regelmatig hardop lachen om de comments. Waarbij het kaasblokje.gif wel een van de meest hilarische producten is die uit uw geest is ontsproten.

Dina, die wil ik graag bedanken voor alle dagen dat hij toch nog de nieuws-sectie volgooide. Wakkum bedank ik in het bijzonder voor zijn commentaar, input en reacties. Grbn voor zijn toewijding, Gameon voor het niet opgeven. Kommaneuker, die gast draait nog eens door met al zijn bezigheden bedankt voor het coveren van mijn ass als ik weer eens crashte met bokharde hoofdpijn. Epicurus’ varken, met zijn nu al de legendarische eindredactie. Ik had de post nog niet af of hij dook er al in. Zwijneveld een bits mannetje, ik mag `m wel. Rubro die ik erin heb gesleurd met: “anders schrijf je eens een column.” Admiraal Donuts, kent u hem nog? Hij was er stevig bij in het prille begin maar moest als snel werk gaan zoeken om de rekeningen te betalen. DerBigM is inmiddels doorgedrongen in de gamesbizz, hij was eens onze sterreporter op de E3. Ik hoop niet dat ik iemand vergeet, anders bedank ik je persoonlijk. Er zijn heel veel mensen altijd met de beste intenties bezig geweest met Duimschroef, ik ben hen allen dank verschuldigd.

Zonder twee figuren was het echter nooit zover gekomen: Verdi en JungleJack hebben ervoor gezorgd dat het idee Duimschroef echt werd en tastbaar. Ik ben blij om te zien dat ze beiden doorgaan, Verdi met een robothuis en JungleJack met een andere site. Hoewel er nog een BBQ op de planning stond wens ik beide heren alle succes. Mijn laatste woorden op Duimschroef. Ik heb nergens spijt van.

23 comment(s)

The post The last post appeared first on Duimschroef.

Door je bebloede lul aan haar Teddybeer af te vegen

23 comment(s)

The post D’n lutste appeared first on Duimschroef.

Mijn bescheiden carrière bij Duimschroef is er één van pieken en dalen, momenten van activiteit en inactiviteit. Ik weet dat ik niet op kan boksen tegen mensen als JungleJack en Dina, die de site in hun eentje praktisch draaiende hielden. Zelfs de noemer ‘kwaliteit boven kwantiteit’ gaat niet op omdat beide heren constant kwaliteit afleverden… op een enkele video van JungleJack na misschien. Nee, ik mag niet eens in hun schaduw staan of hun vieze voeten likken. Ook de andere redactieleden droegen meestal meer bij dan mij, ondanks hun drukke leven. Kudos, heren.

Dit wordt voor het eerst in bijna 10 jaar dat ik niet langer voor één of andere gameswebsite schrijf. Het is voor mij dus meer dan alleen een afscheid van Duimschroef, het is waarschijnlijk ook een afscheid van de gamesindustrie. Kom ik ooit terug? Misschien wel, misschien niet. Ik game nog steeds met veel plezier, zij het stukken minder. Ik ben minder op de hoogte van wat er speelt in de industrie en ik heb geen tijd (en zin) om vijftien uur een kutgame te spelen waarna ik er ook nog eens een review over uit moet poepen. Ik word volwassen ben ik bang…

Voor mij is dit dus meer dan alleen het vaarwel zeggen tegen Duimschroef. Het is vaarwel zeggen tegen een entertainmentindustrie die ik de afgelopen tien jaar met hart en ziel gevolgd heb. Ik ben twee keer naar de E3 geweest en heb daar de meest idiote feesten meegemaakt. Ik heb enkele belachelijke perstrips gemaakt en ik ben voor van alles en nog wat uitgemaakt omdat mensen het niet eens waren met mijn oordeel, meestal door uitgevers . Bij Duimschroef kon ik mijn ongezouten mening zonder blikken of blozen uiten, en dat was heerlijk. Het was fijn om niet echt rekening te hoeven houden met wat uitgevers dachten omdat we daar simpelweg niet om maalden in onze content. Dat we soms een blowjob moesten weggeven om de uitgevers toch nog een beetje tevreden te houden had ik graag voor over absolute vrijheid van meningsuiting.

Wat valt er nog te zeggen? Niet veel. De jaren bij Duimschroef waren me een waar genoegen. Fijne lezers, fijne collega’s en fijne sfeer. Het gaat u allen goed. Dames, heren, collega’s; het was me een genoegen en misschien tot ooit.

10 comment(s)

The post ‘This site is no more. It has ceased to be. It is an ex-site.’ appeared first on Duimschroef.

Het Duimschroef verhaal

Sommige van u weten het nog; Gamert.nl stopte. De afgelopen dagen bent u er vast vaker aan herinnerd en ook ik zelf heb een keer gezegd dat we 8 jaar geschiedenis hebben, maar dat ben ik nu wel zat. Ja, de oprichting van Duimschroef en de oprichters van Duimschroef kwamen allemaal uit Gamert.nl voort. De reden dat die doorstart er kwam was omdat GeenStijl/De Telegraaf Media Groep de stekker er uit trok. Niet wij zelf. Als je niet alles zelf in handen hebt, beslis je ook niet alles zelf. Zo werkt dat. Vele van u herkennen dit van thuis. De vrouw beslist. Niet u. Anywhore, in de comments op Gamert schreeuwde vele moord en brand. Want dit kon niet, dit moest doorgaan. En, na een paar uur overleg, besloten wij door te gaan. Maar dan wel met alles zelf in handen te hebben. Binnen een dag was de naam er, de domein registratie en kon het bouwen beginnen. Ik meen dat het een vrijdagavond was, rond een uur of kwart voor 12 toen ik WordPress installeerde. De basis was er. Dat weekend werkte ik er aan door en die dinsdag erna was de eerste opzet van Duimschroef een feit. Grotendeels zoals u nu Duimschroef ziet is door mijn twee handen in elkaar gezet.

Gelukkig sprong daarna Verdi bij en in de loop van de tijd is Duimschroef langzaam geüpgraded naar een versie 2.0 zoals die nu is, en sterft. Grafisch is de site geen succes meer. De site blinkt niet uit in technische hoogstandjes. Alles dat Duimschroef, Duimschroef maakte, kwam door de letters. En die letters waren vaak prima. Ik ga niet zeggen dat Duimschroef de tekstuele Gouden Griffel verdient, want ook wij tikde som swel een ker mis. Maar dat kan gebeuren. Eén van de gevolgen van tijd te kort. Of een eindredactie die lag te slapen. Maar, even onder ons, wat hebben we een lol gehad. We hebben een hoop positieve punten gehad in de afgelopen twee jaar. De kerstpakkettenacties waren altijd een groot succes. Vele inzendingen en creativiteit ontsproten uit uw bovenkamers. Af en toe een keer een half naakt wijf en soms ook hele diepzinnige gesprekken en topics. Alles zat er wel in.

Ik zelf heb het tweede jaar, en nog wat maanden hoofdredacteur mogen spelen. Ook leuk, maar wel druk. Om dit stel ongeregelde gasten in goede banen te leiden. Daarbij nog stukjes tikken, reviews aanvragen en mensen achter de broek zitten om die toch snel in te leveren, technische zaken aan de achterkant, onderhouden van contacten met uitgevers en ontwikkelaars, nieuwe dingen bedenken en noem allemaal maar op. Alles kwam er bij kijken. Ik heb er een hoop lol aan beleefd, en terugkijkende hebben we het leuk gedaan al die twee jaar+. Toch is er een einde aan Duimschroef gekomen. Tijd is een bitch, als u het lijstje van taken hierboven naleest en daar een fulltime baan, vriendin, dochter en andere hobby’s bij optelt, dan kom je al snel tot de conclusie dat 24 uur per dag te weinig is. Helaas, het is niet anders.

U blijft met een leeg gevoel achter, ik weet het. Maar, sommige van de redactieleden leven voort. Ik zelf ben vanaf nu te vinden op intheGame.nl. Onder de naam criminelennaam Michael B. druk ik daar mijn frustratie weg. Op dezelfde manier als ik dat hier deed. Ook daar ben ik hoofdredacteur. “Dus je ruilt het ene voor het andere in en roept dat je geen tijd hebt? Oplichter!”, zie ik u denken. Maar nee, zo is het niet gegaan. Het is een (lang) verhaal en ik ga dat ook niet aan u uitleggen. U heeft immers wel iets beters te doen. Bij intheGame.nl sluit ik mijn drieluik. Gamert.nl -> Duimschroef.nl -> intheGame.nl. Mocht ik daar ooit weg moeten, tik ik geen letter meer. Dat belo… nou, ja, dus.

Dit zijn mijn laatste woorden op Duimschroef ooit. Misschien dat ik nog eens een comment plaats, maar een artikel/post zit er niet meer in. Ik wil u allemaal bedanken. Bedanken voor de support, de gezelligheid en het aanhoudende bezoek aan Duimschroef. Ga ik u missen? Zeker wel. Gaat u mij missen? Misschien, maar nodig is het dus niet. U weet waar u mij kunt vinden. Mocht u mee verhuizen en u gedragen, beloof ik u aan het einde van het jaar wederom drie dikke vette kerstpakketten klaar te zetten. Mocht u niet komen kijken op intheGame.nl doe ik het ook, maar dan loopt u ze mis.

Bedankt voor het gelach, bedankt voor uw bestede tijd,
Bedankt voor de comments, waar tot u was bereid.
Bedankt voor uw eerlijkheid, die altijd werd gewaardeerd,
Bedankt voor uw pijnlijkheid, waarvan wij hebben geleerd.
Bedankt voor uw support, al liep het soms wat stroef,
Bedankt dat u hier was, bij twee mooie jaren Duimschroef.

Waarom wel

Cijfer: 10

Duimschroef is ontwikkeld door JungleJack en Verdi en is uitgegeven door Cloud.nl. Deze website is niet meer verkrijgbaar voor Xbox 360, Playstation 3, Wii, Wii U, 3DS, iPhone, iPad, Android of wat dan ook. Wij testten het op een PC.

- 02-05-2013, JungleJack Out.
WWW – Twitter

76 comment(s)

The post JungleJack’s Duimschroef Review appeared first on Duimschroef.