Duimschroef

Het is over. Het moment die je wist dat zou komen. Uw trouwe gameswebsite houdt op te bestaan. Of Duimschroef als community een doorstart gaat krijgen weet ik niet, maar als nieuwswebsite is het over. Bijzonder jammer, want we hadden hier met z’n allen een unieke plek in het gamesmedialandschap verworven. Maar het bleek niet genoeg te zijn. Ons succes was té mager. De fulltime functies van het merendeel van de redactie haalden ons in. En dus hebben we besloten de stekker uit Duimschroef te trekken. Tuig de kerstboom maar af, jongens. We gaan naar huis.

Vrijwel elke dag krijg ik e-mails met de cryptische titels ‘NP2: Dinas Game#’ en ‘AoW SM email game (Rise of Kings Episode 2)’. Normaliter tijdens kantooruren blinkt de Google Chrome-extensie ‘Google Mail Checker’ meerdere keren per dag op. Maar bij het lezen van de bovenstaande twee onderwerpen word ik pas echt blij. ‘Yes!’ Eindelijk kan ik weer verder. Nu nog niet aangezien ik op kantoor zit. Maar later. Rond een uurtje of zeven. Want als ik deze mails krijg, weet ik wat ik ga doen als ik eenmaal thuis ben aangekomen.

Allereerst, ja dit stond ook in het nachtnieuws. Maar ik wilde hier graag wat meer over kwijt.

Indies mogen in de comments op Duimschroef nog wel eens rekenen op hoon en alhoewel ik het daar soms mee eens ben, vind ik de steeds groter wordende invloed van deze kleinschalige projecten wel goed iets. Ze brengen namelijk nieuwe, interessante ideeën naar de tafel. Waar de EA’s en de UbiSofts van deze wereld vaak risicomijdend gedrag mogen vertonen, kan je je dit als indie eigenlijk niet veroorloven. Want hoe wil je anders opvallen? Veel projecten zijn met Kickstarter groot geworden, maar het mogen verschijnen op Steam mag ook niet vergeten worden. Hoe vaak hoor je immers niet “Steam or no sale”? Online winkels hebben aantoonbaar meer klandizie als ze codes kunnen leveren die bij Steam ingewisseld kunnen worden voor het recht de game te mogen downloaden. Steam is dus belangrijk. En wedden dat er bij de onderstaande 18 games taart en champagne aangerukt wordt nu ze alle achttien met succes een Steam Greenlight campagne hebben afgesloten? Klik verder voor het lijst 18 games en een kleine verrassing.

Nieuw en verbeterd: FIFA 14. Al sinds het jaar 1994 spaart Electronic Arts kosten noch moeite om de perfecte voetbalervaring in jouw huiskamer te brengen. Hoezo het miljoenenbal kijken elke twee weken? Hoezo elk weekend weer afstemmen op Eredivisielive om de jongens uit Amsterdam tegen de jongens uit Rotterdam te zien spelen? Heb je helemaal niet nodig in je leven, want hier is FIFA 14. Er is weer een hoop nieuw en de termen die EA in hun persbericht dikgedrukt (let op: belangrijk!) heeft gemaakt zijn weer zo cryptisch als ze krachtig zijn. Real Ball Physics! Sprint Dribble Turns! Variable Dribble Touches! Global Scouting Network! Exciting. Maar nog spannender zijn de screenshots van FIFA 14. Want deze vertellen een verborgen gehouden verhaal…

Alhoewel de bèta van Company of Heroes 2 al sinds begin april loopt, gamers die het spel pre-orderden automatisch toegang kregen en ook andere websites en publicaties met invites voor de bèta liepen te strooien als ex-CDA-lijsttrekker Maxime Verhagen met een voorraad flyers in verkiezingstijd op de kaasmarkt van Alkmaar, was de bèta van de bekende WW2-strategiegame nog nooit zo gratis als nu. En laat ik nu dol zijn op gratis. Het enige wat je moet doen is deze Facebook-pagina van een Like voorzien en je krijgt een code die gewoon via Steam te gebruiken is. Alhoewel jij Sega met deze ‘like’ enige rechten geeft tot jouw Facebook profiel, blijft jouw timeline opvallend schoon. Dat is dus wel netjes van de mannen van de blauwe egel. En vergeet daarna niet naar de applicaties-tab te gaan in uw Facebook accountinstellingen om de aan Sega toegekende rechten weer terug te trekken.

In de beta kan je met maximaal acht spelers tegelijkertijd spelen (4 tegen 4). Kleinere aantallen, van mano-a-mano tot een free-for-all battle royale, zijn ook mogelijk. Heb je geen vrienden of ben je bang om ingemaakt te worden door onbekende muisjockeys die tweehonderd acties per minuut (APM) rocken? Dan kunt u ook computergestuurde tegenstanders in de soep draaien.

“Zeg eens AAAA!” Hier komt de tandarts met een klein spiegeltje en een krabbertje en een wattenplofje en een afzuigtuutje. Ho, prik ik per ongeluk met het scherpe prikkertje in je gehemelte. Zie je dat? Proef je het al? Het bloedt, dus je hebt ontstoken tandvlees. Wel goed poetsen, he? Nee, doe maar rustig aan. Even wat pakken… “Hiiiiiiiiiiiing” zegt de gebutste diamantboor en “Kgggngngngnggg” zegt jouw tandglazuur. En nu even stil liggen terwijl ik die verrotte kies eruit trek. Verdoving? Doe niet zo gek. Hier heb je een slok Berenburg. Huh, wat? Ja-haa, okay okay, ik heb het al over games. Koop tandpasta van Crest of flossdraad van Oral-B en krijg helemaal gratis vijf nieuwe gebouwen voor jouw stad in SimCity! Blij zo? De vijf te sparen toeristentrekpleisters voor het bloedende tandvlees wat jouw mijnstadje voor moet stellen zijn de Giant Garden Gnome, Dolly the Dinosaur, Llarry the Llama, MaxisMan Statue en The World’s Largest Ball of Twine. En net zoals de Nissan Leaf Charging Station van laatst (ook zo’n in-game promotiegebouw in SimCity) hebben deze trekpleisters alleen maar voordelen. Immers, wat maakt een gebalanceerde speelervaring nog uit als je jouw geflopte kutgame uit kunt hoereren aan allerlei andere corporaties, toch? Business as usual bij het meest gehate bedrijf van Amerika.

Als je als ontwikkelaar de zo geliefde multiplayer wil ‘herdefiniëren’, dan verwacht ik wel het één ander. Als de innovatie in Grid 2 dan blijkt te zijn dat een social media-achtig platform op de achtergrond jou als speler met tegenstanders en rivalen koppelt, een vriendenlijst bijhoudt, het mogelijk maakt tijden te vergelijken, een filmpje in-game te schieten en deze gemonteerde footage vervolgens op YouTube te uploaden, dan valt mij dat nogal tegen. Immers, hadden we dit in Forza Motorsport ook al niet? Of ben ik nu te zuur? Want als ik mij in de hardcore racer verplaats, dan is dit best een interessante manier om jezelf te vergelijken met je snelste vrienden en andere rivalen. Mag ik immers ook graag doen in Dota 2. En dit gaat net ff wat verder dan de standaard leaderboards. Maar graag de volgende keer ook wat échte vernieuwingen op gameplay-gebied laten zien als we multiplayer gaan herdefiniëren, ja Codemasters?

Cardgames, ik mag het wel. In deze ben ik het namelijk met mijn collega Grbn eens dat iets fysieks in je handen hebben echt wat toevoegt aan een speelervaring. En dan heb ik het niet over ezelen of pokeren. Dat is ook wel aardig, maar ik speel dan toch liever kaartspellen als Carcassonne, Machiavelli, Koehandel, Android: Netrunner of waarmee het allemaal begonnen is; Magic: The Gathering. Wat ik dan van Hearthstone (Blizzard’s F2P cardgame) moet denken weet ik nog niet. Aan de ene kant is er ruimte zat tussen het soms wel erg complexe Magic: The Gathering en de simpele spelletjes, aan de andere kant maakt deze complexiteit van MTG het juist zo leuk. Wat ik Hearthstone wel mee moet geven, de negen karakters in het spel (de negen originele classes uit World of Warcraft, andere classes als de Death Knight en de Monk komen later, aldus Blizzard) spelen precies zoals ik ze ken uit WoW. De Shaman in de onderstaande video gebruikt totems om zichzelf te healen, kan Spirit Wolves en Elementals oproepen en kan door gebruik te maken van windfury snel en hard slaan. De mage daarentegen geeft de voorkeur aan het bevriezen of het ‘polymorphen’ van de tegenstander om zo de zwakke verdediging van de mage te compenseren. Aanvallen doet deze class door het gooien van fireballs en pyroblasts. Jawel, je waant je weer helemaal in pre-expansion WoW.

Ook fijn, het spelletje gaat lekker snel. Langer dan tien minuten moet het niet duren, mits je weet wat je doet. Ik zie mij dit best nog wel spelen, als tussendoortje tenminste.

Heeft iemand ooit van Neptune’s Pride gehoord? Of van Blight of the Immortals wellicht? Ik neem een gokje en denk dat deze titels voor de meeste van jullie niet bekend in de oren klinken. Is niet zo gek, want de games die ontwikkelaar Iron Helmet maakt zijn niet bijzonder breed bekend en bovendien in de internetbrowser te spelen. Maar vergeet wat je denkt te weten over browsergames, want games van Iron Helmet zijn echt heel erg tof. In opvolger Neptune’s Pride 2: Triton – en hier is de game niet origineel in – gaat het erom heerser van het universum te worden. Door het smeden van allianties met medespelers en het veroveren van zonnen- en sterrenstelsels is het jouw missie het machtigste ras in de melkweg te worden. Het enige wat in de weg staat zijn zeven andere, door mensen gespeelde, buitenaardse rassen. Het spel voltrekt zich in realtime en is gewoon in de browser te spelen, maar het is niet nodig constant op te letten. Een ruimtescheepje van ster naar ster sturen duurt namelijk uren, soms wel dagen. In de tussentijd kan jij rustig plotten wie nu weer aan te vallen, wat te bouwen of dat het mogelijk verstandiger is terug te trekken. In Blight of the Immortals, de tweede game van Iron Helmet, stond samenwerking tussen de spelers centraal terwijl een computergestuurde horde van zombies het land overspoelde. In Neptune’s Pride en Neptune’s Pride 2: Triton worden allianties gesmeed omdat er winst valt te behalen door samen te werken. Valt dit voordeel voor één van de spelers weg, dan kan je er donder op zeggen dat het mes in de rug niet ver weg is. Dit spel is een serieuze bedreiging voor vriendschappen. Nodig dus vooral je homies uit voor een potje heelalverovering.

Oh Johan, je was zo’n goede vriend. Jammer dat je de met gif gecoate kris niet aan zag komen. Nu ben je nergens meer. Neptune’s Pride 2: Triton is hier compleet gratis te spelen.

U heeft vast wel de gelekte twintig minuten van The Elder Scrolls: Online gezien om twaalf uur vandaag. Viel een beetje tegen, niet? Een minuut tegen een mudcrab hakken is niet wat ik als een episch avontuur ervaar. TES: Online is een MMO precies zoals Star Wars: The Old Republic, Warhammer: Online, Guild Wars 2 en natuurlijk granddaddy of ‘em all World of Warcraft dat ook waren. En laat ik dat nu helemaal zat zijn. Nee, geef mij maar de Elder Scrolls mod voor Crusader Kings 2, genaamd Elder Kings. De mod speelt zich af na het uiteenvallen van de Second Empire en dus rommelt het flink op het continent. Zoals we weten vechten de jarls in Skyrim voor de hoofdprijs, maar ook de Bretons, Altmer, Bosmer, Dunmer en Argonians roeren zich in hun eigen koninkrijken. Ongeschoren, ongure lieden houden van anarchie, dus aan de kusten steken piraten en slavenhandelaren, door het wegvallen van de keizerlijke vuist, ook weer hun kop op. Het keizerrijk in Cyrodiil heeft de hoop op het verenigen van de verre koninkrijken opgegeven aangezien het langzamerhand aan interne strubbelingen aan het ondergaan is. De hoofdprijs is voor iedereen te bereiken. Kortom, een echte CK2-game.

Interessant is ook dat waar de MMO gekozen heeft voor drie facties (de Aldmeri Dominion (Altmer, Bosmer en Khajiit), de Daggerfall Covenant (Bretons, Redguards en Orcs) en de Ebonheart Pact (Dunmer, Nords en Argonians)), de speler in CK2 juist de vrijheid krijgt welke factie dan ook te spelen. Wil je als eenzame jarl Skyrim onder je hiel vertrappen? Dat kan. Liever als de keizer uit Cyrodiil het oude rijk herstellen? Ook dat kan. Of wat te denken van het verenigen van de Altmer-elfen en zo een invasie van Tamriel te bewerkstelligen? Awesome. De mod is te downloaden via de bovenstaande link.

Ik hou van oude spionnenfilms en -series. James Bond en Jason Bourne natuurlijk. Films gebaseerd op Tom Clancy-boeken slurp ik ook op. Zelfs de oude serie The Saint heeft zijn charmes. Ik weet niet wat het is, de tropische locaties, de snufjes en de mooie horloges, de snelle auto’s en de prachtige vrouwen. Of nee, ik weet precies waarom ik dit soort films tof vind! En sinds kort ben ik verkocht aan Archer, een humoristische, diep-sarcastische cartoon over de cynische en aan moedercomplex leidende meesterspion Sterling Archer en zijn agency-collega’s (die allemaal op hun eigen manier net zo fucked up zijn). Kortom: het spionnengenre is awesome. Maar waarom zijn er dan zo weinig goeie games die hier op ingrijpen? Spy vs Spy is niet echt een spionnengame in de zin van wat ik tof vind (vrouwen, actie, gadgets, etc), de No One Lives Forever-serie is al tijden dood en ook Alpha Protocol zal wel geen vervolg meer kennen na de slechte verkopen en de overvolle agenda van Obsidian. The Button Affair doet op gameplay gebied weinig nieuws dan al die andere freeroam sidescrollers die de iOS- en Google Play-stores bevolken, maar wat sfeer en looks betreft waan ik me weer helemaal in de jaren ’70 en ’80. Hier is het spelletje te downloaden voor de PC en Mac.

Er is iets met deze bovenstaande trailer. Ik kan moeilijk mijn vinger leggen op wat mij zo opvalt, maar er is hier iets wat er niet hoort te zijn. Er is iets wat niet klopt (ik bedoel, zo ziet het er toch niet uit, toch? toch?) en het laat me maar niet los. Kan dit echt? Wat is er toch met de ‘Sorceress’ trailer van het Japanse spel Dragon’s Crown aan de hand? Ben jij er wel achter? Reik mij dan de helpende hand.

Een niet te onderschatten element is het maken van een toffe soundtrack. In sandbox games – VOORAL in sandbox games! – mag ik graag op een cruise gaan en dan is het wel zo fijn dat ik wat tofs te luisteren heb. Natuurlijk kan je iTunes of Spotify aanzetten tijdens een ritje rond San Andreas, maar dat is niet helemaal hetzelfde als Master Sounds 98.3 of K-Jah West opzetten als palmbomen en zandstranden langszoefen. En laten we de GTA: Vice City soundtrack niet vergeten, met onvergetelijke stations als V-Rock, Emotion 98.3 en Fever 105. Wie is er niet groot geworden met 80′s glamrock of overgeproduceerde eurodisco, toch? Sinds gisteren kan je ook buiten de GTA-games grooven op de smakelijke mengelmoesjes wat de Electro-Choc en Vladivostok FM playlists zijn. Gewoon op Spotify en iTunes heeft Rockstar tientallen playlists gemaakt, elk voor één radiostation. Het enige wat mist om het ideale gamegevoel te recreëren zijn de grappige reclames tussendoor, maar ook deze zijn hier terug te vinden. Wie wordt die mixmeester die een Spotify-playlist met de reclames op Rockstar’s eigen pagina weet te combineren? Ik wil Evacuator Part Two mijn tussen Judas Priest en Twisted Sister horen. Hier heb ik pecunia voor over.

Jagged Alliance: Back in Action en Jagged Alliance: Crossire waren als reboot van de oude, tactische turn-based games waarin jij huurlingen in een fictieve, Zuid-Amerikaanse, coke- en favela-schurkenstaat bestuurt niet echt een succes. Magere cijfers (62 en 63 op Metacritic) en magere verkoopcijfers waren het gevolg. bitComposer Games trekt daarom voor het vijfde deel van Jagged Alliance-serie hun handen van dit moeilijke genre af. Maar in tegenstelling tot een volgepropte moederkloek annex plofkip blijft men niet op de franchise zitten, maar geeft men het Deense Full Control een kans wat te doen met deze serie. De Denen ken je misschien van Space Hulk, eveneens een turn-based game, maar deze keer in de Warhammer 40.000-wereld. Aangezien Space Hulk nog uit moet komen kan ik moeilijk uitspraken doen over hoe goed de Tuborg-drinkende vikingen zijn in het genre, dus dat is afwachten. Na de release van Space Hulk weten we meer over de skills van de Carlsbergers.

Slecht nieuws voor hardware boeren, want de PC schuift langzaam naar zijn einde toe. En natuurlijk ook geen best nieuws voor ons. Wat is er aan de hand? Een rapport van de IDC, die hardware verkopen al sinds 1994 nauwkeurig bijhoudt, zegt dat er 14% minder pc’s in de eerste drie maanden van 2013 verkocht zijn. Zorgelijk, want dit is de sterkste afname in de bijna 20 jaar aan verzamelde data. Als redenen worden drie zaken genoemd. Zo snoepen tablets en smartphones nog steeds aan het marktaandeel van de PC. De recessie maakt dat bedrijven kantoor desktops langer aanhouden. Waar deze pc’s eerst eens in de drie jaar vervangen werden, is dit verschoven naar eens in de vijf gaat. En Windows 8 krijgt de derde en laatste de zwarte piet. Waar eerdere releases van Windows (95, 98, XP, 7, ja zelfs Vista) juist een opsteker waren voor hardwareboeren, is versie 8 een bittere pil. Men wil het niet, men maakt de upgrade niet, men blijft op oude hardware doorgaan.

Doordat de markt niet door IDC gesegmenteerd is naar zaken als lease, kantoor, low-end en high-end is het wat lastig conclusies te trekken over PC-gaming, maar ik kan dit toch moeilijk anders zien dan een slecht teken.