Hitman: Absolution – Review

Ze zeggen altijd dat de uitstralingskracht van een man voor een groot deel in zijn haar zit. Onzin, want echte mannen zijn kaal, dat weten we allemaal (Amen – JJ.). Het was dus ook alles behalve onaangenaam om weer met een van mijn favoriete gamepersonages aan de slag te gaan. Hitman: Blood Money is een game waar ik tientallen uren in heb gestoken, waardoor wel de angst ontstaat dat ze Absolution compleet hebben verneukt. Zo gaat dat immers wel vaker tegenwoordig, non? 

Voor we beginnen met het ver-beoordelen van Hitman: Absolution, moet ik u even vertellen wat ik zo tof vond aan Hitman: Blood Money. De missiestructuur was daar namelijk fantastisch. Het feit dat u voor een geheime organisatie werkte, zorgde ervoor dat het niet meer dan logisch was om een missie nogmaals te spelen. Het verhaal deed er immers weinig toe, het ging simpelweg om de doelwitten. De levels van Blood Money leende zich er ook uitstekend voor, want iedere missie was op wel twintig verschillende manieren uit te spelen. Dit is waarom Hitman zo tof was en terwijl ik Absolution op mijn PC opstart, vraag ik me ernstig af of het verhaal dit keer niet teveel de boventoon gaat spelen. Wordt dit nog wel Hitman? Het verhaal ga ik op geen een manier voor u spoilen, ik zeg u alleen dat het niet bevredigend genoeg is en als ze het totaal hadden weggelaten had ik het niet erg gevonden.

Het kan heel goed dat u Hitman nooit eerder een kans gegeven hebt. U krijgt als speler één of meerdere doelwitten toegewezen en het is aan u als sluipmoordenaar om ervoor te zorgen dat deze personen nooit meer een teug adem tot zich nemen. Hoe u dit doet, mag u helemaal zelf weten. Het eerste dat opvalt is de ruimere keuze uit moeilijkheidsgraden, het zijn er namelijk een stuk of vijf. Ik schaar mijzelf onder de Hitman puristen, ik speel de game namelijk enkel op de hoogste moeilijkheidsgraad. Doet u dit niet dan wordt de AI dommer, kunt u tussentijds het spel opslaan en mag u meer kogels vangen tot u sterft. Bij Hitman is het natuurlijk helemaal niet de bedoeling dat u überhaupt lood in uw lichaam te verwerken krijgt, dus speel de game op pro. De levels lenen zich er uitstekend voor! Het eerste level heb ik zelf al op Purist gehaald, met een ranking van Silent Assassin. Alles is dus mogelijk!

Immens veel wegen naar Rome

Ik ga de review eens anders doen. Laten we gewoon de allereerste missie pakken, die ga ik dus enigszins voor u spoilen. Wees gerust, er zijn er nog zeker negentien! Uw doelwit staat op een groot marktplein en u heeft vooralsnog geen idee hoe u deze man naar de volgende wereld kunt sturen. U ziet een stuk giftige vis tussen de koks liggen, maar wat u daarmee kunt blijft een groot vraagteken. Bovendien kunt u het gerecht alleen meepikken als u zelf ook een kok-outfit heeft, maar andere chefs zien gelijk dat u niet tot hun collega’s behoort. Een behoorlijk pittig karweitje dus. Later blijkt dat het doelwit een rondje maakt over de markt en van een bepaalde maaltijd proeft. De missie is duidelijk; vergiftig het doelwit en ontsnap. Zo gezegd zo gedaan, al heeft het u in totaal zeker een half uur gekost.

Ik was tevreden met het uitspelen van de missie, maar vroeg me gelijk af hoe het anders had gekund. Overleg met collega’s wees uit dat de auto van het doelwit ook op de markt aanwezig is. U kunt het alarm laten afgaan en er explosieven op plakken. Het doelwit gaat door het alarm een kijkje nemen en BOEM! Weinig subtiel, dat is waar. Weer een andere collega claimde een sniper rifle te hebben gevonden en vanuit een gebouw een headshot te hebben gegeven. Hoe hij ervoor heeft gezorgd dat hij niet gesnapt werd weet ik niet zeker, al vermoed ik dat hij de enige van ons drie is geweest die de missie niet ongezien wist te voltooien.

Overdaad aan actie

Dit is dus precies waarom ik van Hitman houd. Dit zijn drie manieren om de missie tot een goed einde te brengen, maar ik weet zeker dat er zo nog minimaal vijf wegen naar Rome leiden. Als ik alle twintig missies op deze manier kon beschrijven zou ik het schaamteloos een tien geven. Dit is helaas niet zo, de ontwikkelaar weet dat men tegenwoordig wil knallen als een malle en heeft daarom besloten wat meer actie toe te voegen aan de game. Hoort u wat ik zeg? ACTIE IN EEN SLUIPMOORDENAAARSGAME. Zijn ze gestoord geworden? Er zijn zeker vier of vijf missies waarbij het vrijwel onmogelijk is om niet gezien te worden, waardoor een missie uiteindelijk altijd uitloopt op een vuurgevecht. Mensen, dit is niet Hitman. Hitman moet gewoon niet gezien worden en dat de ontwikkelaar een grootschalig vuurgevecht forceert terwijl ik op de hoogste moeilijkheidsgraad maar twee kogels mag absorberen, dat is gewoon smerig. Het betekent dat ik een half uur vast kan zitten omdat Hitman: Absolution in principe helemaal geen schietgame is! De camera leent zich er niet goed voor en de levels evengoed niet, maar ik moet er doorheen omdat het verhaal mij daartoe verplicht.

Is Hitman daarmee een schijtgame geworden? Zeker niet! Verre van zelfs, want er zijn vijftien missies waarin u wél naar eigen zin kunt doen en laten wat u wil. Daarmee blijft de kracht die Hitman: Blood Money had evengoed staan. Het verhaal is inderdaad wat nadrukkelijk aanwezig, iets dat van mij niet perse had gehoeven. Het feit dat we nu op de vlucht moeten voor de voormalige werkgever zorgt er ook voor dat het onlogisch aanvoelt om halverwege het verhaal binnen te stappen om een missie opnieuw te spelen. Aan de andere kant voelt Hitman: Absolution aan als een geheel, waar Blood Money toch vooral bij elkaar gesnipperde missies en levels leken te zijn. Voor beide kanten valt iets te zeggen.

Top of the line

Hitman: Absolution is voor mij absoluut de beste stealth-game van dit moment. Assassin’s Creed III draait allang niet meer om het sneaky moorden. Ubisoft heeft zichzelf daar een beetje in verloren. Dishonored zou een goede concurrent zijn, maar de superpowers zorgen er toch voor dat het allemaal superfictief aanvoelt. Agent 47 tilt met deze game de franchise naar een nieuw niveau. Eentje waar ik de eerste paar uurtjes erg aan moest wennen. Zodra u de helft van de game heeft doorgeploegd en terugkijkt op wat u allemaal al niet heeft gedaan, dan is de kans groot dat u het helemaal met mij eens bent. Hitman: Absolution is een absolute topper! Let wel; Ik heb gebruik gemaakt van mijn gamepad om de game op mijn PC te reviewen. Keyboard controls vind ik echt heel kut en alhoewel de titel grafisch veel sterker is op de PC, zou ik hem toch lekker voor mijn console in huis halen.

Waarom wel

  • U houdt van realistische stealth-games
  • U heeft nogal wat frustraties en wil deze graag botvieren op NPC’s
  • Eigenlijk is Hitman: Absolution een grote puzzelgame en u zoekt graag naar de beste oplossing…
Waarom niet
  • U haat kale mannen (U haat JJ dan ook!)
  • U zou de game toch maar op easy spelen en daarmee de game verkrachten
  • U bent een hippie
  • Het springen in de game is een ramp

Cijfer: 9

Hitman: Absolution is ontwikkeld door IO Interactive en is uitgegeven door Square Enix. De game is deze week verkrijgbaar voor Xbox 360, Playstation 3 en de PC. Wij testten het op de PC.


Vorig artikel:
Volgende artikel:

28 reacties op “Hitman: Absolution – Review”

  1. Ik ga hem gelijk kopen!!1

    JungleJack Reply:

    Idem

  2. Dit is een game die ik overgeslagen heb omdat er al zoveel goeds uitkwam in deze maanden, maar zo te zien gaat deze er uiteindelijk wel komen. Even in m’n achterhoofd houden voor de komkommertijd.

    Svennusmax Reply:

    http://i.imgur.com/nO8rZ.jpg

    TammeBroektijger Reply:

    Die is al best wel oud.

    Svennusmax Reply:

    Goed kijken.

    TammeBroektijger Reply:

    Ja ik kijk goed. Deze gif, met flashbacks, bestaat al een tijdje. Zal wel weer gerepost zijn op reddit?

    Svennusmax Reply:

    Nee, op 9gag.

    TammeBroektijger Reply:

    http://tinyurl.com/d2w2rgh

    Svennusmax Reply:

    Funny.
    Moederneukende.
    Junk.

    TammeBroektijger Reply:

    Waar, waar en waar.
    Hoe bevalt de nieuwe pc?

    Svennusmax Reply:

    Ik wist al wat je ging typen.
    En had al gereplied.
    Zo snel is ie.

    TammeBroektijger Reply:

    Your comment. Sense, it makes none.

    Svennusmax Reply:

    Ik zit zelfs al op teamspeak voordat jij er op komt.

    TammeBroektijger Reply:

    Ik heb net even gekeken, maar er was niemand. Gister ook al niet.

    Zwijneveld Reply:

    Aankomend weekend ben ik er weer. Heb zelfs een nieuw speeltje gekocht: http://tinyurl.com/a3u7rma

    Zwijneveld Reply:

    (niet dat iemand mij iets vroeg)

  3. Ik denk dat ik dan Blood Money maar eens ga halen. Dat ouwetje zal wel voor weinig te krijgen zijn inmiddels.

    Fahrenheit Reply:

    Als je Absolution pre-ordert op Steam krijg je Codename 47, Silent Assassin en Blood Money d’r gratis bij geloof ik. Allemaal goeie games trouwens.

    gameon Reply:

    Goede tip, maar niet voor mij. Geen Steam op de Xbox 360 helaas…

    General Dripple Reply:

    14 nieuw, op marktplaats 10, afdingen naar 8 incl verzendkosten moet lukken.
    Je zit nu wel in een lastige tijd, alles wordt iets duurder ivm feestdagen, in januari is het weer goed zaken doen.

    Tomatenketchup Reply:

    Dank u! Ga ik doen.

  4. Ik ben blij dat er weer zoveel mogelijkheden zijn om iemand te vermoorden in deze game. Ik heb het nu nog veel te druk met andere games, maar zodra ik tijd heb ga ik deze meteen aanschaffen.

  5. Ik wil dit ook.

    Zwijneveld Reply:

    Dan stel ik voor dat je hem koopt.

    Nacho_Vidal Reply:

    Ga ik ook doen. Kan ik 60 euro van je lenen?

    Zwijneveld Reply:

    Jazeker. Je weet me te vinden.

  6. Eigenijk alleen Hitman 1 gespeelt, deeltje 2 vond ik al een stuk minder waardoor ik de rest heb laten lopen.
    Deze krijgt van mij zeker weer een kans

    Over wat anders: Heb AC nooit als stealth-game beschouwt. Stealth is een optionele mogenlijkheid die in sommige missies verplicht is, nix meer en nix minder(van AC tot AC2 alle 3 de delen. Deel 3 moet ik nog halen straks op de pc)

Plaats uw reactie

U moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Powered by JK IT