Take-Two heeft hoge verwachtingen van Borderlands 2. Niet zo gek, want de eerste Borderlands was niets meer dan een heuse sleeper-hit en ging maar liefst zes miljoen keer over de toonbank. De pre-orders voor deel twee lopen dan ook alle spuigaten uit. Alleen de Take-Two-titels Grand Theft Auto: San Andreas en Grand Theft Auto 4 werden vaker besteld. Op de GamesCom kreeg de vrolijke, feestelijke singleplayer- en coop-shooter dan ook alle aandacht. Ik werd na een klein kamertje meegenomen voor een korte introductie, waarna ik zelf achter de knoppen kon plaatsnemen.

Hoofdbrekens over karakters

Voor mensen die het spel niet kennen – en dat zijn er niet veel – werd ons eerst een korte demonstratie getoond. Een ontwikkelaar laat de vier karakters kort zien. Zo is er de Commando, wiens belangrijkste power-up het neerzetten van een turret is. De Gunzerker is de tank van de vier, wiens speciale kracht is dat hij twee wapens tijdelijk tegelijkertijd vast kan houden. In een spel met tienmiljoenmiljard wapens is dat geen overbodige luxe. De Siren is een lenige dame die via telekinesis, het overnemen van vijanden en het tijdelijk bevriezen van robots haar mannetje meer dan staat. De gemaskerde Zero gaat je keuze zijn als je van ninja’s, snipers en stealth houdt. Kortom: alle mietjes gaan voor deze sci-fi gozer kiezen. Zero mag niet erg veel armor hebben, van achteren doet hij dubbel of driedubbel zoveel schade en schakelt hij vijanden uit voordat ze tijd hebben om te reageren.

Elke van deze vier karakters is uit te bouwen door middel van drie talent trees. Aan het einde, als je dertig punten in een bepaalde tree hebt gestopt, unlock je de ultieme skill van die tree. Omdat er meer punten zijn (het maximum level is vijftig, dus vijftig te besteden punten) dan één talent tree heeft, kan je de rest van de punten in andere skills gooien. Maak je een fout, dan is het herverdelen van de punten over de talent zo gepiept. Al met al genoeg diepgang voor verschillende speelstijlen en het doet allemaal erg denken aan hoe World of Warcraft vroeger was.

De drie talent trees van de Gunzerker heten Rampage (een soort Berserker), Brawn (tanky, geschikt voor multiplayer en coop) en Gun Lust (richt zich op het dragen van verschillende geweren en de bonussen die hier bij horen). De Siren heeft weer drie andere talent trees, zo zag ik flitsen van Harmony (genezen van medestanders, voornamelijk geschikt voor multiplayer), Motion (het controleren en tijdelijk verlammen van tegenstanders) en Cataclysm (pure schade in de vorm van elektriciteit en vuur).

Ga je liever voor de spacy ninja Zero, dan heb je de keuze om hem uit te bouwen tot een ongeziene gast via Cunning (gericht op stealth), als een sniper door te kiezen voor Sniping (maakt – verrassing! – het snipen beter) of toch liever een nog scherper zwaard door te kiezen voor Bloodlust (gericht op messen in in de rug van de vijand steken). De Commando is als een zwitsers zakmes met een extra turret of twee. Speel je Axton (zoals het karakter heet) liever als een tank, dan moet je punten spenderen in de Guerilla-tree. Survival is gericht op verdedigen en het sterker maken van je vrienden. De turret wordt met deze tree ook een stuk sterker. De derde en laatste mogelijkheid is Gunpowder, waarna de Commando zijn vijanden het liefst van grote afstand met een bombardement verrast.

Raids?

Na het voorstellen van de vier klassen laat de ontwikkelaar de Mechromancer, de vijfde klasse in het spel, nog kort zien. Gearbox is hard aan het werk om dit karakter af te krijgen. Als het spel in september in de winkels ligt, is de Mechromancer nog niet speelbaar. Dit karakter zal als DLC zestig tot negentig dagen na de launch pas speelbaar zijn en dit karakter is gemaakt om zowel newbies als ervaren gamers aan te spreken. De Best Friends Forever (bekend van het ‘girlfriend mode’ incident) talent tree is perfect voor mensen die niet zo goed kunnen richten, terwijl het robotje Deathtrap (“like Claptrap, but with death”, aldus een breedlachende ontwikkelaar) ook werk verzet. De andere tree talent trees waren nog niet af, maar tenminste eentje zal gericht zijn op mensen die een uitdaging willen.

Even later geeft de ontwikkelaar een demonstratie van een gevecht met een gigantisch plantachtig wezen dat leeft in een meertje. Vier ontwikkelaars nemen het samen op tegen de vele tentakels van het monster en zelfs na drie minuten nonstop knallen is het beest nog lang niet dood. Dit is een voorbeeld van een raid op het allerhoogste niveau. Deze vijanden moet je alleen proberen met drie andere vrienden en alleen op het allerhoogste level 50. Samenwerken en gebruik maken van de skills van de vier losse karakters is essentieel om de boss te verslaan, zo legt de ontwikkelaar uit. Gearbox hoorde na uitkomen van Borderlands 1 namelijk dat veel spelers graag meer wilden doen als singleplayer afgelopen was. Dit is het antwoord dat Gearbox voor ogen heeft.

Robot arena

Na deze twee demonstraties is het tijd om zelf achter de knoppen plek te nemen. In een apart kamertje staan een twintigtal computers klaar om aan de tand gevoeld te worden. Schijnbaar heb ik nogal een Germaanse uitstraling, want prompt verwijst een Gearbox-medewerker mij naar een Duitse versie van het spel. Ik overweeg er wat van te zeggen, maar ik besluit door te spelen omdat de taal niet echt van belang is in een spel als deze. Zo dacht ik, tenminste. Ook speelt mee dat een lief lachende vrouw mijn coop-partner is. Alle taalbarrières verdwijnen als sneeuw voor de zon. Sehr toll? Mais oui! Let’s go!

Mijn Germanisch onvermogen steekt al meteen de kop op bij het selecteren van de skills in de Guerilla talent tree van de Commando. De icoontjes spreken voor zich, maar de uitleg gaat allemaal langs mij heen. Ik zie cijfers staan als 50%, maar vijftig procent van wat precies? Ik weet het niet. Na twee minuten gestaard te hebben naar ringel-S’en en umlauts heb ik er genoeg van. Fuck it, ik kies gewoon voor icoontjes met dood en geweld. Doodskoppen? Klik. Pistolen of kogels? Klik, klik. Otploffingen zijn altijd goed, toch? Vol moed – maar niet helemaal – stap ik de arena in. Gearbox laat mensen het spel uittesten door in een arena vijf golven van vijandelijke robots af te weren. Deze modus heeft nog het meeste weg van Mad Moxxy’s Thunderdome Riot uit Borderlands 1. Net als bij de raid die we eerder zagen is dit een andere manier voor mensen om samen te spelen zonder dat ze de singleplayer missies hoeven te doen. Wel heeft dit als gevolg dat ik de campaign, toch het belangrijkste en grootste onderdeel van het spel, niet gezien heb.

Helaas vergeet ik na elke ronde kogels te kopen (een Duits-pratende kogelmachine is voor mij net zo onduidelijk als de Chinese handleiding van een videorecorder), waarna ik in de tweede ronde als een kip zonder kop probeer kogels te verzamelen terwijl robots met raketwerpers (oh nee, nebelwerfers!) en technici met laserpistolen mij naar het leven staan. Het Duitse vrouwtje naast mij moet dus werk voor twee doen en dat we in de tweede golf falen is compleet mijn schuld. Had ik me maar bewapend met een Duits woordenboek in plaats van vier wapens zonder kogels.

Maar wat ik aan deze korte speelsessie overhou is dat het schieten als vanouds werkt en dat de fun weer met bootladingen aanwezig is. De vijanden in de arena lieten al genoeg interessante wapens vallen en het experimenteren met de willekeurig gegenereerde wapens is erg grappig. Een bazooka met sniperscope? Waarom niet. Een SMG met elektrisch geladen kogels heeft weer een heel ander aangenaam effect op vijanden. Een volautomatisch pistool dat corrosieve kogels schiet en door robots heenkauwt is mijn beste vriend deze speelsessie, maar een medewerkers vertelt mij later dat vrijwel alle wapens hun plek hebben. Mits ik niet per ongeluk de Duitse versie van Borderlands 2 ga pre-orderen, gaat het helemaal goed komen in september.

Categorie: GamesCom 2012, Nieuws door Dina

Vorig artikel: GTA V heeft weer drie nieuwe screenshots
Volgende artikel: Nachtnieuws: woensdag 22 augustus