Meer dan een jaar geleden zagen wij hem voor het eerst tijdens de E3 van 2011. Mensen die op de beurs aanwezig waren konden al even spelen met de nieuwe console van Nintendo maar daarna was die mogelijkheid er niet meer. Op de E3 2012 werd hij dan in zijn volledigheid getoond, met alle mogelijkheden en een stapel games. Maar helaas zaten wij hier in Nederland en konden dus niet zelf aan de slag met het apparaat. Totdat er een email kwam van Nintendo Nederland. Een Post-E3 event, waarbij wij zelf met de Wii U konden spelen. Gameon stond vooraan te dringen toen de mail binnenkwam en wilde er perse heen. Om ongelukken te voorkomen stuurde wij ook JungleJack mee.

Het begin van ons Wii U avontuur

Het was een hippe bij Nintendo passende ambiance, mooie charmante boothbabes en coole dudes gekleed in het wit met een kek lichtblauw sjaaltje. Niet gay of zo (JJ. Wel hoor!). Hapjes en drankjes werden rondgebracht en toen op enig moment de hitte in het pand dermate toenam dat het transpireren afstotelijke vormen begon aan te nemen werd zelfs een draagbare airco naar binnen gereden. Kortom, kosten nog moeite werden gespaard om het de nerds gamejournalisten zo aangenaam mogelijk te maken.

Maar wat was er te spelen, want daar gaat het tenslotte om. Prettig was in ieder geval dat elke aanwezige game ook daadwerkelijk uitgeprobeerd kon worden, geen saaie presentaties gewoon meteen naar de kern van de zaak: zelf de games proberen. Het werd enkel onderbroken door een demonstratie van Just SingDance 99 of zoiets. Enige nieuwsfeitje was daar uit voort kwam was dat een van de damesch een zwarte string droeg onder een witte broek, tja dat ziet JungleJack natuurlijk. Die is nogal van de mode en zo.

De Wii U Gamepad in handen

Gameon: Eindelijk heb ik ‘m eens zelf in handen gehad, hij is werkelijk vederlicht en voelt erg prettig aan. De pookjes voelen goed, de triggers zitten op de juiste plek, een haarscherp groot display. Alles klopt gewoon, dat zijn direct de eerste pluskudo’s voor Nintendo. Wel vond ik het swipen wat stroef aanvoelen, dan merk je toch dat het een resistief scherm is en niet capacitief.

JungleJack: De tijd is aangebroken om eindelijk zelf eens de controller te hanteren. Hij is licht, ligt prettig in de hand maar er is toch een “maar”. Deze “maar” kwam na ongeveer twee uur spelen aan het licht: hij wordt dan iets te groot om prettig vast te houden. Om na twee uur spelen nog steeds de controller recht voor u te houden om ninjasterren te werpen moet u een krachtpatser van formaat zijn. Nee, de Gamepad is niet zwaar, maar als je hem continue omhoog moet houden raken je armen toch vermoeid. Ik betrapte mijzelf er namelijk op dat bij games waar de mogelijkheid was de Pro controller te hand te nemen, ik dat direct deed. Bij games waar op het scherm gekeken kon worden en op de TV was de natuurlijke reactie om naar de TV te kijken en niet naar het scherm.

De Wii U Pro Controller

JungleJack: De Pro controller is voor het oog een aangepast Xbox 360 controller. En de slogan beter goed gepikt dan slecht bedacht is hier zeker van toepassing. Het was wel even wennen om met deze controller aan de slag te gaan. Waarbij de Xbox en Playstation de actieknoppen boven de rechter stick zitten, zitten ze hier er onder. Ik greep daarom in het begin ook een paar keer mis. Echter; als er een Wii U hier in huize Jack komt, dan is de Pro controller de standaard.

Gameon: De game controller pro is eigenlijk gewoon een Xbox 360 controller, maar dan met beide pookjes aan de bovenkant. Het voelde zo natuurlijk aan dat ik achteraf thuis een Xbox 360 controller vast heb moeten pakken om het verschil te merken en om eerlijk te zijn voelt deze laatste nu minder prettig. Het is gewoon fijner om de beide sticks bovenaan te hebben.

Panorama view
Gameon: Het eerste ‘spel’ welke ik geprobeerd heb was een soort panorama view. Als de game pad in het rond bewogen wordt, beweegt het beeld mee. De dame wist me niet te vertellen of dit gerealiseerd werd door de ingebouwde gyroscoop of door middel van headtracking via de camera, maar om eerlijk te zijn stelde ik de vraag meer uit beleefdheid. Liever was ik direct weer verder gelopen want hier heb je helemaal niets aan. Op naar de eerste game…

En dan nu, de Wii U games

Game & Wario
Gameon: Dit lijkt op game uit de WarioWare stal, echter het zijn niet de hele kleine minispelletjes zoals je die aldaar gewend bent, maar de wat grotere minispelletjes van al snel een paar minuten. Ik heb er 2 getest, een singleplayer welke een soort Plant versus Zombies was maar dan in 3d perspectief. Het touchscreen van de game pad wordt gebruikt om pijlen af te schieten en als de boze Wariotjes zo dicht bij komen dat je ze niet meer kan schieten lopen ze je tablet in. Dan kunnen ze nog weggevingerd worden, maar als ook dat niet lukt grijpen ze je aardbeien. Alle aardbeien kwijt is game over maar dat had je vast al geraden. Een ander spelletje betreft appels stelen, een persoon bedient de tablet en anderen kijken toe. Het is niet duidelijk welk karakter hij bedient, maar af en toe krijgen de toeschouwers een hint. Dan wordt een klein gedeelte van het scherm uitgelicht en daar zit de dief bij. Dit gebeurt een aantal malen en het karakter welke er elke keer weer bij zit is het natuurlijk, maar dat te onthouden vraagt een goed waarnemingsvermogen, geheugen en een lange aandachtsspanne (3 minuten). Kortom, hierin faalde ik en 3 minuten voor dit spelletje vond ik al zonde van de tijd.

JungleJack: Ja, Game & Wario. Niet mijn kopje thee om eerlijk te zijn. De enige Wario-games die mij ooit echt konden boeien waren games als Warioland. Gewoon dus een sidescrolling platformer. Al die minigames ben ik niet zo van. Nu zijn de games iets minder mini bij Game and Wario, maar het is allemaal een beetje een gimmick om de mogelijkheden van de Gamepad te promoten. Het reageert allemaal prima overigens, de Wii U gamepad en de Game & Wario, maar na dit soort dingen op de Wii te hebben gezien ben ik er wel klaar mee.

Pikmin 3
JungleJack: Op de Gamecube -overigens de laatste Nintendo console die ik echt de moeite vond- heb ik mij uren vermaakt met de eerste Pikmin en het tweede deel. Leuk, goed doordachte puzzels en nog wat spanning en actie bovendien. Toen ik hoorde dat Pikmin 3 er aankwam voor de Wii U dacht ik: daar gaan mijn centen. Een klein beetje teleurgesteld was ik wel toen ik bij het spelen een Wiimote en Nunchuck in de handen kreeg. Toen ik naar de Gamepad keek en daar enkel van bovenaf een map zag ging mijn onderlip een beetje hangen. Ik had gehoopt op interactie met het scherm. Het wisselen van de verschillende Pikmins bijvoorbeeld, of het wegsturen van de Pikmins naar verschillende opdrachten of de status in de gaten houden van wat ze aan het doen zijn. Helaas. De Wii U Gamepad ligt er maar verloren bij. Ik kon mij ook niet aan de indruk onttrekken dat Pikmin 3 gewoon een Wii-game was, maar voor de aantrekkingskracht van de Wii U men de game maar hier voor uitbrengt. Het is dat de game enkel voor de Wii U is, maar dit had net zo goed een Wii game kunnen zijn. Die grafisch iets minder kracht zou hebben, dat wel.

Gameon: Dit is een prima spel, als je de oudere delen gespeeld hebt zal je je hier zonder meer mee vermaken. Het beeld ziet er mooi uit in hoge resolutie, alleen had ik af en toe wat moeite met de camera hoek. Het spel speelt met de Wiimote en Nunchuck. Op de tablet wordt een overzichtskaart van het level getoond waar je in en uit kan zoomen, maar aangezien je je handen al vol hebt met de andere controllers zal je hier je derde arm bij moeten gebruiken. Oftewel, dat gaat niet werken en dat is jammer. Pikmin is juist een titel waarbij de tablet meerwaarde zou kunnen hebben.

Batman Arkham City
Gameon: Deze heb ik over de schouder van JungleJack meegekeken. Het spel oogt vergelijkbaar aan de Xbox 360 versie wat het grafisch gezien al een beetje een tegenvaller maakt. In de demo werden wel een paar leuke toepassingen van de tablet controller getoond, zoals de baterang die je na het afvuren via je tablet controller kan volgen en besturen. Het aloude scannen van omgevingen gebeurt ook met behulp van de tablet controller, maar omdat je op die momenten geprompt wordt om je controller te allignen met je tv voelde dit wat geforceerd aan.

JungleJack: De enige game die ik mijn leven een tien heb gegeven. Op de Xbox 360. Het eerste dat opviel was dat de game grafisch eigenlijk geen vooruitgang heeft geboekt, en eerder wat achteruitgang. Ik weet -en daar kom ik later op terug- dat het niet altijd om het grafische moet gaan, maar hier mist men toch een beetje de boot. Het level dat ik speelde had wat aanpassingen zodat alle mogelijkheden van de Gamepad naar voren kwamen. Alles werkte prima al moest ik wel vaak bij het gebruik even de shoulderbuttons indrukken om de Gamepad te kalibreren. Het besturen van de remote battarang werkt erg tof met de Gamepad al is het geen sturen dat je doet, maar je moet echt draaien. Zorg dus voor ruimte om u heen. Maar dat het pad dat afgelegd wordt op de de display van de Gamepad te zien is is netjes. Al vergat ik wel elke keer te kijken. TV is toch de basis. Een leuke aangepast game, het is alleen te hopen dat meer dan een jaar naar dato men nog interesse heeft in de game.

New Super Mario Bros. U
JungleJack: Mario = Mario. En dat is super. Ik speelde in mijn eentje en merkte dat het net Super Mario Bros. Wii is maar dan mooier en scherper. Niet zo raar, de Wii U draait op 1080p en de Wii op maximaal 480p. Ergens werd ik wel nieuwsgierig hoeveel mooier de Wii U zou zijn als je de Wii echt op 1080p zo krijgen. Maar dat boeit niet meer, op de Wii U zag het er super uit. Alleen Nintendo -en ik snap wel waarom- waarom kan ik met de Gamepad, die twee analoge sticks heeft, Mario enkel met de D-pad besturen? De analoge stick werkt niet om Mario door de levels heen te loodsen. En dat is echt slecht. Ik hoop echt dat dit nog veranderd. Dat het nu niet werkt snap ik wel, want dan is het waarschijnlijk heel lastig om ook de Wiimotes te laten werken. Mocht u trouwens met vier Wiimotes spelen kan speler vijf met de Gamepad gekleurde blokjes in het veld leggen waar de spelers op kunnen springen. Leuke toevoeging moet ik zeggen.

Gameon: New Super Mario Bros. U speelt zoals elke Super Mario game: gewoon lekker. Wat bij deze game erg op valt is dat de Wii U misschien niet heel veel meer kan dan een PS3/Xbox 360 maar wel veel meer dan een Wii. Of eigenlijk valt hier op hoe lelijk de Wii werkelijk is. Nog niet eerder zag Mario er zo scherp uit en ook de achtergronden waren prachtig. Qua gameplay heb ik nog niet zoveel vernieuwends gezien, behalve een nieuwe powerup met een soort cape waarmee je wat kon zweven en met de meerspeler variant kan de speler met de tablet blokjes plaatsen waar de anderen weer op kunnen springen.

Ninja Gaiden 3
Gameon: 1 woord: haardkoor. Deze game is écht moeilijk, al vrij in het begin van het spel was er geen doorkomen meer aan. Het schijnt dat Nintendo expliciet aan Tecmo gevraagd had een spel te maken dat nog moeilijker is dan het origineel van deze reeks. Ik heb ‘m getest en kwam niet ver, ook JungleJack heb ik zien klungelen en die bakte er al helemaal niets van. Zelfs de Nintendo meneer die er bij stond maakte daar een opmerking over. Overigens hebben we wel gemeld dat we ‘m grafisch niet heel sterk vonden. Degene die de demo begeleide zal dit opschrijven en dit wordt gemeld aan de mensen in Japan die met dit spel aan het ontwikkelen zijn. Onze mening telt dus.

JungleJack: Klopt, wat Gameon zei. Ik kreeg dikke klappen en faalde elke keer. Toen smeet ik de Wii U Gamepad maar weg en pakte de Xbox 360 Pro controller en ging het een stuk beter. Dat ik alsnog een portie klappen kreeg kwam omdat ik midden in een veld met acht tegenstanders geworpen werd en de besturing niet kende. None the less, deze game is lastig en dus gericht op de hardcore spelers. En dat is super. Alleen… vierkante armen, blokkerige muren? Het lijkt net of de console totaal geen AA kent. Tijdens de snelle actie zie je niet dat de wereld blokkerig is, maar zodra je even stilstaat en kijkt lijkt het soms net op een 3DS. Waarbij ik mij nu afvraag of de Wii U geen 3DS is maar dan in een grotere behuizing en de schermen iets verder uit elkaar getrokken.

Nintendo Land
JungleJack: Ik heb Nintendo Land wel gespeeld, maar aan het einde van de dag sessie. Ik was het zat om de Gamepad omhoog te houden, te draaien en bewegen met de controller. Mijn armen wilde niet meer en daarom geef ik het woord aan Gameon.

Gameon: Nintendo Land is een verzameling minispelletjes, twee spelletjes voor één speler heb ik geprobeerd. De ene was ninjasterren gooien op tegenstanders, met de tablet richt je en het sliden over het touchscreen betekent werpen. Wel leuk voor een tijdje, maar op enig moment moest ik mijn tablet scheef houden om recht te kunnen gooien, kalibratie issue of zo? Het tweede minispelletjes was wel erg grappig; het is de bedoeling een wagentje vanaf een soort Donkey Kong parcours naar beneden te rijden, ga je te snel, dan val je kapot. De gyroscoop van de tablet wordt gebruikt voor de besturing, bovendien zie je een klein gedeelte van het level uitvergroot op het schermpje. Het totale level zie je gewoon op de tv. Deze minigame laat bij uitstek zien dat er leuke toepassingen te bedenken zijn voor de Wii U Gamepad.
Daarna schoof JungleJack nog even aan en werden er twee wildvreemden bij betrokken om Ghost vs Mario te spelen. Ik speelde het spook en kon deze als enige zien op mijn tablet, de anderen speelden met een Wii mote en bestuurden de Mario’s. Mijn taak was het de Mario’s te pakken en de Mario’s moesten op mij (het spook) met de zaklamp schijnen. Ze zien me niet, maar voelen wel dat ik in de buurt kom.

Wii Fit U
Gameon: Hier ben ik verre van gebleven. Het interesseerde me al niet op de Wii en daar gaat met de Wii U echt geen verandering in komen. Bovendien transpireerde ik al genoeg vanwege de warmte.

JungleJack: Ik heb mij gewaagd aan Wii Fit U. Ik heb zelf geen balanceboard in de huiskamer omdat ik al genoeg plastic heb, maar bij andere speelsessies met Wii Fit merkte ik het zelfde als bij Wii Fit U: ik ging zweten. Ja het was warm in de ruimte, maar ik heb mij ook ingespannen. Ik kan me goed voorstellen dat mensen die een balanceboard hebben liggen en de Wii U kopen ook deze game gaan aanschaffen. Het gebruik van de Gamepad is leuk gedaan. Zo ziet de speler van boven af bij het trampoline springen waar hij zich bevindt ten opzichte van het midden van de trampoline. Leuk, maar geen systemseller.

ZombiU
JungleJack: Naast mij stond met een grote grijns een roodharig pokkejoch van 18 met de Wii U Gamepad in zijn handen. Achter hem zat zijn moeder die hem gebracht had. De grijns kwam omdat hij de zombies kon besturen die op drie vlaggen afkwamen. Het was aan mij om deze vlaggen te beschermen. Bij mijn eerste keer doodgaan werd die grijns enkel nog maar groter. Helaas geen stukje singleplayer, want multiplayer doet mij nooit zo veel maar het idee was zeker grappig. Het is wel een tijd geleden dat ik zo veel bloed op een Nintendo console had gezien bij een game die door Nintendo zelf getoond werd. Het zal van de singpleplayer afhangen of dit een succes wordt. Alleen, en dit wordt een kras op de plaat, grafisch was het totaal niet sterk of boeiend.

Gameon: Hier had ik hoge verwachtingen van, maar dan met name van de single player campaign. De demo betreft echter slechts een multiplayer mode, maar dan wel weer een asynchrone. De ene speler gebruikt de controller pro en moet in eerste persoonsperspectief een aantal vlaggen veroveren. De andere speler bedient de game pad en stuurt zoveel mogelijk verschillende soorten zombies op je af. Een aardige vinding, maar het doet wel sterk denken aan de Zombies van Call of Duty. Grafisch maakt Zombi U niet zoveel indruk, dat kan volgens mij de Xbox 360 nog veel beter.

Project P-100
Gameon: Dit was het leukste spel van de Nintendo show, het lijkt een beetje een combinatie van Pikmin en Little King’s Story met een flinke dosis actie. Het doel is zoveel mogelijk mensen aan je leger toe te voegen. Met je leger ga je vijanden te lijf, door te tekenen op je touchscreen kies je een wapen: een vuist, een zwaard of een pistool. Hoe meer poppetjes je in je leger hebt, des te sterker is je wapen. Echter om het wapen ten volle te benutten dient de tekening van het wapen ook steeds groter gemaakt te worden. Het klinkt op papier misschien een beetje suf, maar deze moet je echt gespeeld hebben.

JungleJack: Ben ik dan alleen maar negatief of gematigd? Neen, van alle games op de Wii U was dit de gene waar ik mij mee vermaakt heb en de waarde van de Gamepad in zag. Hoewel ik nog steeds liever geen scherm tussen mijn vingers heb waar ik ook interactie mee moet hebben, werkt deze game vrij goed. Het is eigenlijk Pikmin zoals Gameon al vertelde maar dan agressief. Met slaan en vechten is dat. Des te meer poppetjes u van de straat plukt, des te sterk wordt u. Het tekenen op de tablet van het wapen dat u wilt vormen werkt uitstekend, alleen, als u midden in een gevecht bent en uw ogen van het scherm moet halen om naar het scherm te kijken of u wel goed tekent dat u een pistool wil zijn, ben je met hele andere dingen bezig dan het kapotslopen van uw tegenstander. Misschien dat met de tijd het tekenen gaat zonder te kijken naar de Wii U Gamepad, maar dinsdag lukte mij dat niet.

Eindoordeel

Gameon: Ik moet eerlijk zeggen dat ik een beetje teleurgesteld ben na mijn bezoek aan Nintendo. Hoewel er een aantal titels getoond werden voor de meer hardcore gamer, waren deze in grafisch opzicht niet of nauwelijks beter dan dezelfde games op de Xbox 360 of de PS3. Nou is gameplay natuurlijk belangrijker dan graphics, maar de toegevoegde elementen aan de tablet controller voelden vaak wat geforceerd aan en onderbraken af en toe ook de flow van de gameplay. Op zeldzame momenten werd wel degelijk de kracht van de console getoond, maar nog te weinig. Oftewel, het zit er wel in, maar komt er nu nog niet echt uit.

JungleJack: Als u mij een pistool op het hoofd zet en de keuze geeft kopen, of niet, dan ga ik nu voor niet. De dames en heren bij de Wii U’s vroegen elk wat ik er van vond en ik kon niet onder stoelen of banken schuiven dat ik één ding miste: weggeblazen worden. Een nieuwe console moet mij verbazen, uit mijn sokken stompen. Is dat dan enkel en alleen grafisch? Nee, zeker niet, maar als we kijken door de rijke geschiedenis van consoles die er bestaan hebben ze allemaal één ding gemeen: de manier van spelen bleef gelijk; een controller met knoppen in de hand en op de TV ziet u wat er gebeurt. De reden dat dit al die jaren zo is geweest, is omdat het simpelweg werkt. Zelfs de Wii die hier meer stof hapt dan ik Marsen eet, laat je zonder naar je handen te moeten kijken gewoon spelen. De Wii U verplicht je om van de TV naar de Gamepad en weer terug te kijken. En dat werkt voor mij niet. Om nog even terug te komen op het grafische gedeelte; de Wii U is niet mooier dan de Xbox 360 op dit moment. Prima. Maar vergeet één ding niet: over anderhalf á twee jaar zijn er een de nieuwe Xbox en Playstation. Deze zullen grafisch- en processor-technisch gezien stukken stekker zijn dan hun huidige consoles, en dus sterker dan de Wii U. Ik ben bang dat de geschiedenis zich dan herhaalt zoals die nu ook is met de Wii. De volgende Xbox en Playstation krijgen de nieuwe Call of Duty, Battlefield, Uncharted, Tomb Raider en de Wii U heeft dan wederom het nakijken. U denkt misschien wat een Nintendo-hater is die JungleJack. Geenszins. Elke dag speel ik nog op de NES, elke maand koop ik wel een SNES of Cube game. De 3DS staat ook vaak genoeg aan, maar voor de Wii U is nog geen plaats bij de TV.

Categorie: Previews, Specials door Redactie

Vorig artikel: Nachtnieuws: woensdag 20 juni
Volgende artikel: Prijsvraag: Smite betakeys