Het jaar was 1998. Terroristen bestonden natuurlijk wel, maar dan vooral in films met Bruce Willis, Steven Seagal en Chuck Norris. Die gekke mensen, toen nog vooral Russen, vormden geen bedreiging voor het Westen. In de boeken van Tom Clancy, die al jaren bekend was van onder andere het boek The Hunt for the Red October, vormden de terroristen echter al jaren een grote bedreiging. Eén van die boeken werd door het onbekende Red Storm Entertainment omgevormd tot één van de moeilijke en meest tactische shooters aller tijden. Rainbow 6, gebaseerd op het legendarische SEAL Team 6. En die reeks is tegenwoordig heel wat makkelijker dan vroeger.

Rainbow 6

Ik kan me de eerste missie uit de eerste Rainbow 6 nog steeds herinneren. Het speelde zich af in een bankgebouw waar geld – ik geloof euro’s – gedrukt werden. Ik denk dat er vijf verschillende ingangen waren om het gebouw binnen te gaan. Drie deuren op de begane grond en twee via een trap naar boven.

Het aparte aan Rainbow 6 was dat je niet gewoon in een missie geslingerd werd, maar dat je voordat je aan de missie begon een heel actieplan moest opstellen. Een zeer schematische versie van de locatie waar de volgende missie zich afspeelde, diende als blauwdruk. Daarop mocht je als speler het pad voor maximaal vier verschillende teams uitstippelen. Jij bepaalde waar elk team heen liep, wanneer welke deur, eventueel met explosieven, geopend werd en welke speciale mogelijkheid gebruikt werd. Je kon teams op bepaalde punten laten wachten, zodat jij met één bevel alle vier de teams door kon laten gaan, wat vervolgens weer voor een verrassingseffect zorgde.

Jij speelde slechts als één lid van maximaal zestien teamleden die een missie uitvoerden. Jij was dan wel hun baas, maar dat betekende niet dat je onverslaanbaar was. Eén kogel kon genoeg zijn om je om te leggen, iets dat we ons tegenwoordig met al die herstellende healthbars niet meer kunnen voorstellen. En dood betekende dood, ook voor je medestanders. Wanneer jij dus een missie speelde waarin acht van de tien leden stierven, kon je deze in de missies die volgde niet meer gebruiken.

[youtube]AyLUK55waq4[/youtube]

Het plannen van de missies was eigenlijk 90% van het spel. Ik was uren bezig met het uitstippelen van de juiste routes om op een zo efficiënt mogelijke manier alle missiedoelen te halen. Het bepalen van de goede uitrusting voor je teamleden was ook een zeer belangrijk aspect, omdat zowel snelheid als zichtbaarheid hierdoor aangetast werden.

Uiteindelijk speel je jouw route dan en blijkt dat een team van vier computergestuurde Rainbows binnen twintig seconde doodgaat. Wat doe je dan, als doorgewinterde gamer? Precies, je stippelt een compleet nieuw plan uit waarmee je uren bezig bent.

In eerste instantie gaan de missies vooral over het uitschakelen van vijanden, maar naarmate je verder in de game komt, kom je ook missies tegen waarbij je niet de vijanden moet uischakelen, maar waarbij je zonder gezien te worden bijvoorbeeld een afluisterapparaat in een telefoon moet plaatsen.

Rainbow 6 was moeilijk. Heel moeilijk. De dood wachtte op elke hoek, het spel was grotendeels trial & error en frustratie en een hoge bloeddruk lagen al bij de allereerste missie op de loer. Dit was een game die alleen voor doorzetters. Was ja, want tegenwoordig is Rainbow 6 een dertien-in-dozijn actieshooter geworden.

[youtube]8yY-qgMCTi8[/youtube]

Eerst even een zeer korte blik op de vervolgen. Want verrassend genoeg was de niche-game Rainbow 6 succesvol genoeg om enkele vervolgen te rechtvaardigen. Eerst kwamen er de expansion pack Eagle Pack uit (dit was de tijd waarin DLC nog niet bestond), maar al snel werd er gewerkt aan verschillende vervolgen. Rogue Spear, (het verschrikkelijke) Lockdown en Raven Shield met expansion pack Athena Sword. Alhoewel de vervolgen ook nog redelijk pittig waren, was toen al te merken dat het niet toegankelijk genoeg werd. Zelfs het veelgeprezen Rainbow 6: Raven Shield kwam qua moeilijkheidsgraad bij lange na niet in de buurt van de eerste Rainbow 6. Rainbow 6 was eigenlijk ten dode opgeschreve na haar release.

What happens in Vegas…

De echte doodsteek kwam echter met de release van Rainbow 6 Vegas. Als fan van de reeks werd ik warm van binnen toen aangekondigd werd dat er een nieuwe R6 uit zou komen voor de toen nog gloednieuwe Xbox 360. De gameplaybeelden zagen er fantastisch uit, de graphics waren schitterend en Las Vegas als plaats delict leek ideaal. Ik had echter één vrees voordat de game uitkwam: het spel zou zich volledig op één dag afspelen, dus hoe ging Ubisoft – dat Red Storm jaren eerder overgenomen had – het plannen van de missies in die game verwerken?

Het antwoord? Niet. Rainbow 6 Vegas werd uiteindelijk een soort compromis tussen Gears of War en elke willekeurige shooter uit die tijd. Dekking zoeken was een essentieel onderdeel geworden. En laat nou juist dat compleet tegen het concept van Rainbow 6 ingaan. Het idee is namelijk dat het team zo goed getraind is dat het razendsnel ergens binnenknalt, binnen een seconde vijf verschillende terroristen weet uit te schakelen. Dekking zoeken levert het gevaar op dat bijvoorbeeld gijzelaars sterven.

[youtube]57z0wWiLmLw[/youtube]

Daarnaast werd door het weghalen van de planmogelijkheden de rol van je teamgenoten geminimaliseerd. Waar je in de eerste game afhankelijk was van het presteren van je teamgenoten, liepen ze nu maar wat achter je aan, soms iemand neerschietend. Van een tactical teamshooter was Rainbow 6 omgetoverd in een gewone actiegame waarvan de hoofdpersoon net zo goed Jack Bauer zou kunnen heten.

Omdat de game zoveel toegankelijker moet zijn voor ‘het grote publiek’, is de game ook versimpeld. Eén kogel is nog steeds dodelijk voor je vijanden, maar jij kan er heel wat ontvangen… waarna je health ook nog eens wonderbaarlijk genoeg teruggroeit. Kogels liggen overal voor het oprapen en van enige vorm van tactiek is eigenlijk geen sprake.

De toekomst

Later dit jaar komt Rainbow 6 Patriots uit, het nieuwste deel in de reeks. Tot nu toe zien de filmpjes er leuk uit, maar de game volgt de lijn die ingezet is door Rainbow 6 Vegas. De game wordt een actiegame waarin enkele tactische elementen zitten, elementen die je tegenwoordig zelfs tegenkomt in een spel als Mass Effect. Je stuurt je teamgenoten van de ene plaats naar de andere, maar er is niet echt sprake van teamwork.

Toch is er reden tot enthousiasme. Onlangs werd op Kickstarter ruim 200.000 dollar bij elkaar verzameld voor een game. Takedown moet een indiegame worden in de stijl van Rainbow 6 en SWAT. Echte tactiek dus, waarbij één kogel dodelijk is en de snelheid van jouw optreden een grote rol speelt. Takedown dus. Hou die game in de gaten als je alleen maar goede herinneringen hebt aan de eerste Rainbow 6.

[youtube]EE0gMYDrapQ[/youtube]

Overigens zijn er nog twee andere gamefranchises van Tom Clancy die in deze reeks besproken kunnen worden. Hoogstwaarschijnlijk gebeurt dat ook nog wel. Want Ghost Recon en Splinter Cell zijn ook niet meer de games die ze ooit waren.

Categorie: Discussie door Wakkum

Vorig artikel: Nachtnieuws: Vrijdag 13 april
Volgende artikel: Brein strijdt verder tegen het vrije internet, effect vooralsnog nihil