Auteur: Wakkum
Geplaatst: 03-05-2013 | 12:00:39
Normaal gesproken lees ik de mailtjes van JungleJack niet. Voer voor de prullenbak. Veel meer dan trannyporn en PowerPointpresentaties van zijn oma stuurt hij niet door, dus waarom zou ik ze lezen? Maar toen ik een mailtje zag waarop iedereen van de redactie reageerde, wist ik dat er iets loos was. Dus besloot ik eens een kijkje te nemen. En wat blijkt? We gaan er godverdomme mee kappen.
Mijn bescheiden carrière bij Duimschroef is er één van pieken en dalen, momenten van activiteit en inactiviteit. Ik weet dat ik niet op kan boksen tegen mensen als JungleJack en Dina, die de site in hun eentje praktisch draaiende hielden. Zelfs de noemer ‘kwaliteit boven kwantiteit’ gaat niet op omdat beide heren constant kwaliteit afleverden… op een enkele video van JungleJack na misschien. Nee, ik mag niet eens in hun schaduw staan of hun vieze voeten likken. Ook de andere redactieleden droegen meestal meer bij dan mij, ondanks hun drukke leven. Kudos, heren.
Dit wordt voor het eerst in bijna 10 jaar dat ik niet langer voor één of andere gameswebsite schrijf. Het is voor mij dus meer dan alleen een afscheid van Duimschroef, het is waarschijnlijk ook een afscheid van de gamesindustrie. Kom ik ooit terug? Misschien wel, misschien niet. Ik game nog steeds met veel plezier, zij het stukken minder. Ik ben minder op de hoogte van wat er speelt in de industrie en ik heb geen tijd (en zin) om vijftien uur een kutgame te spelen waarna ik er ook nog eens een review over uit moet poepen. Ik word volwassen ben ik bang…
Voor mij is dit dus meer dan alleen het vaarwel zeggen tegen Duimschroef. Het is vaarwel zeggen tegen een entertainmentindustrie die ik de afgelopen tien jaar met hart en ziel gevolgd heb. Ik ben twee keer naar de E3 geweest en heb daar de meest idiote feesten meegemaakt. Ik heb enkele belachelijke perstrips gemaakt en ik ben voor van alles en nog wat uitgemaakt omdat mensen het niet eens waren met mijn oordeel, meestal door uitgevers . Bij Duimschroef kon ik mijn ongezouten mening zonder blikken of blozen uiten, en dat was heerlijk. Het was fijn om niet echt rekening te hoeven houden met wat uitgevers dachten omdat we daar simpelweg niet om maalden in onze content. Dat we soms een blowjob moesten weggeven om de uitgevers toch nog een beetje tevreden te houden had ik graag voor over absolute vrijheid van meningsuiting.
Wat valt er nog te zeggen? Niet veel. De jaren bij Duimschroef waren me een waar genoegen. Fijne lezers, fijne collega’s en fijne sfeer. Het gaat u allen goed. Dames, heren, collega’s; het was me een genoegen en misschien tot ooit.